Exposure: Babette de Jong

Redactie DIGIFO... 2075
De achttienjarige Babette de Jong houdt er een eenvoudige filosofie op na: ze fotografeert wat ze mooi vindt en laat veel aan het toeval over. Ze werkt meestal niet met vooropgezette ideeën, vaak zet ze iemand gewoon voor de camera en kijkt ze wat er gebeurt.

"Het is simpel: ik fotografeer wat ik mooi vind. Dat kan van alles zijn, maar vaak hebben de foto’s met het volgende te maken: melancholie, stilte of lichte ‘emotionele kwelling’. Dat laatste klinkt misschien wat zwaar, maar dat valt wel mee. Ik creëer graag foto’s die ‘stil’ zijn. Dat betekent dat men niet direct ziet wat ik ermee bedoel, de foto spreekt niet en toch ook weer wel. Vaak bedoel ik ook gewoon niks met een foto, maar gaat het om het overbrengen van een gevoel. Veel van mijn fotografie komt voort uit een bepaald gevoel dat lastig te omschrijven is. Maar ik probeer dan met mijn foto’s bij de kijker dat zelfde gevoel op te wekken. Naar alle waarschijnlijkheid gebeurt dat niet, want alles is open voor eigen interpretatie, maar het gaat erom dat ik die drang om dat gevoel te verspreiden zo tevreden kan stellen. Zo kan ik mezelf voor een deel tevreden stellen.

Verder werk ik met toeval en ik leg vast, ik creëer niet. Ik werk eigenlijk nooit met vooropgezette scènes of ideeën. Mensen of mijn katten zet ik voor de lens en ik zie wat er gebeurt. Het is de bedoeling dat mensen hun ding doen zonder op mij te letten en dan leg ik een blik vast, een houding of iets anders. De ware ziel van mensen vastleggen is moeilijk, maar dat zorgt voor een uitdaging. Ik moet alleen mijn ‘modelomvang’ vergroten. Helaas is daar niet al te veel tijd voor naast een studie en het vrijetijdsleven. Ik moet vaker mijn camera meenemen in het dagelijks leven, dat is het."

 

Foto's © Babette de Jong