Qua uiterlijk lijkt de Canon 1D X veel op zijn voorgangers, toch zijn er bij nauwkeurige inspectie aardig wat veranderingen te ontdekken. Aan de voorkant zien we vier knoppen op de plek waar er voorheen maar één zat: die van de dof-preview. Die functie zit tegenwoordig onder twee knoppen, een voor de horizontale greep, een voor de verticale greep. Voor de twee (via het menu instelbare) fn-knoppen geldt hetzelfde.

Canon 1D X

Aan de achterkant zien we een iets groter scherm, dat voortaan een 3:2- in plaats van een 4:3-verhouding heeft. Verder zijn ook hier enkele knopjes verschoven of bijgekomen en is er een extra joystick voor de verticale greep toegevoegd. Ook de verticale greep zelf is iets duidelijker gevorm en houdt daardoor beter vast. Ergonomisch gezien is de 1D X dan ook een vooruitgang ten opzichte van de 1D Mark IV. Enkel de hendel waarmee je het kaartcompartiment opent, zit op een wat vreemde plek, relatief ver van het deurtje af.

Nieuwe sensor

Genoeg gepraat over de buitenkant, het echte nieuws zit natuurlijk onder de magnesium schil. In navolging van Nikon voorziet nu ook Canon de snelste versie van hun 1D-serie van een fullframe-sensor. De eerste vier versies van dit model moesten het met een aps-h-sensor met 1,3x cropfactor doen. Ten opzichte van de fullframe 1Ds Mark III, die eveneens door de 1D X wordt opgevolgd, is het aantal megapixels iets afgenomen naar 18,1 megapixels. De Canon 1D Mark IV heeft met 16,1 megapixels weliswaar een lagere resolutie, maar vanwege het kleinere sensorformaat is de pixeldichtheid bij het oude model hoger dan bij de 1D X. De relatief grote pixels beloven dan ook veel goeds voor de ruisprestaties.

Canon 1D X

Ruisprestaties

In dat opzicht stelt de Canon 1D X dan ook niet teleur. Het native iso-bereik loopt van 100-51.200 en kan zelfs nog twee stops worden uitgebreid tot een waanzinnige iso 204.800. Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, die stand is niet heel erg bruikbaar. Kijken we op pixelniveau naar de foto's, dan zijn deze tot en met iso 3200 zo goed als vrij van kleurruis en ook op iso 6400 is het effect nog zeer beperkt. Bij iso 12800 wordt het duidelijker zichtbaar, maar is de ruis met Lightroom eenvoudig en zonder detailverlies weg te werken. Iso 25.600 en 51.200 hebben wat meer last van kleurruis, wat ook na ruisreductie nog detailverslies oplevert in fijne structuren. Daarentegen is de kwaliteit nog altijd voldoende en zeker bruikbaar te noemen. Foto's op iso 102.400 kun je beter alleen in niet al te hoge resoluties gebruiken, iso 204.800 zouden we helemaal links laten liggen vanwege de banding, die zelfs bij de kleinste afdrukken nog zichtbaar blijft.

Ook hebben we een snelle blik geworpen op de mogelijkheid om details in schaduwen en hooglichten terug te halen. Dat ziet er op het eerste gezicht positief uit. Sterk onderbelichte details zijn tot ongeveer drie stops op te halen, overbelichte delen  zijnéén a twee stops terug te halen. Een uitgebreide test zal de definitieve prestaties uit moeten wijzen.

Testfoto's

Onderstaande testfoto's zijn in volledige resolutie te downloaden via de optie in het menu. De foto's zijn geschoten in raw en omgezet met Lightroom 4 naar jpg, met standaardwaarde van 25 voor kleurruisreductie.

Canon 1D X review

Uiteraard gaan we de Canon 1D X nog veel uitgebreider aan diverse tests onderwerpen, de resultaten lees je op onze website, in DIGIFOTO Pro 3.2012 publiceren we een complete review.