Opzoek naar de gouden gloed

In gesprek met Astrid Brouwers over macrofotografie

Max Mostert 416 0
Astrid Brouwers richt zich al meer dan tien jaar op macrofotografie. Bij het zien van haar beelden waan je je in een zachte, sprookjesachtige wereld en door de interessante composities zijn het foto's waar je naar wil blijven kijken. We gaan met haar in gesprek over het maken van macrofoto's in alle seizoenen en de uitdagingen in het benaderen van insecten.

Toen macrofotograaf Astrid Brouwers begon met fotograferen deed ze dit met een, naar eigen zeggen, simpele huis, tuin- en keuken-camera. Ze vertelt: 'Als ik dan later terugkeek was dat toch anders dan hoe ik het beleefd had. Het zijn leuke kiekjes waarmee ik herinneringen omhoog kan halen, maar het is niet zo dat ik deze later aan de muur ga hangen.'

Via Natuurmonumenten kwam ze bij een workshop macrofotografie terecht. 'Het virus sloeg meteen over en daarna ben ik me gaan richten op betere camera's en het verbeteren van mijn techniek. Inmiddels ben ik tien jaar serieus bezig met macrofotografie.'

Haar stijl van fotograferen heeft ze gaandeweg ontwikkeld. 'In mijn foto's heb ik het liefste iets wat leeft, een klein insectje bijvoorbeeld. Ik probeer te kijken hoe het licht valt en de camera zo te draaien dat er een pakkende, creatieve achtergrond ontstaat.'

Het meest trots is ze op een foto die ze maakte van een spin een aantal jaar geleden. 'Je ziet in de diafragmaring alleen maar het silhouet van de spin. Het is een hele simpele foto met maar twee kleuren - goud en groen - maar voor mij symboliseert deze foto het mystieke waar de spin leeft: ver weg en verscholen. Later is deze ook bij een wedstrijd in de smaak gevallen. Het altijd fijn als je een stukje waardering ontvangt voor je harde werken.'

Favoriete fotolocatie

Haar favoriete gebied om te fotograferen is in de buurt van waar ze woont. 'Halsteren, het dorp waar ik woon ligt op de grens tussen West Brabant, Zeeland en België. Door die grens heb ik dichtbij water en zee (Zeeland), daarnaast woon ik op de Brabantse Wal en dat is een hele groene strook met veel bossen. Ook de Kalmthoutse Heide in België ligt op 20 minuten afstand. Mijn favoriete periodes om te fotograferen zijn in het voorjaar met de libellen en de juffers en in het najaar met de paddenstoelen.'

Ze is er een groot voorstander van om vaker op dezelfde plek te fotograferen. 'Als je wat vaker in een gebied komt dan weet je ook waar alles groeit en bloeit. Het ene jaar staat een gebied er ook mooier bij dan het andere jaar. Op dit moment zijn er bijvoorbeeld ontzettend veel paddenstoelen die uit de grond schieten, maar vorig jaar in dezelfde periode was het nog heel warm en nog lang niet zo nat. Als je gebieden in de buurt van je huis hebt, kun je er vaker terugkomen om dé perfecte foto te maken.'

Tips voor macrofotografie

Nadat ze haar liefde voor macrofotografie vond, heeft ze zich ontwikkeld met diverse cursussen en workshops, waarin ze veel tips ontving. 'Een tip waar ik zelf veel aan heb gehad is dat het heel veel scheelt hoe je om een bepaald onderwerp gedraaid bent. Het is dan ook belangrijk dat je niet te snel tevreden bent met je foto maar altijd kijkt hoe je het nog anders kunt doen. Kantel je camera een beetje, tegen het licht in of juist met het licht mee. Dat kan enorm verschillen qua sfeer in je foto.'

Astrid zag vaak thuis op haar scherm veel meer dan op haar camerabeeldscherm. 'In het begin dacht ik vaak, had ik maar net een stapje opzij gedaan of het takje gezien. Nu probeer ik meer rust in mijn foto's te creëren door tijdens het fotograferen heel goed op te letten en goed te kijken. Als ik terug ga naar een gebied waar ik al eens gefotografeerd heb, bekijk ik altijd eerst mijn oude foto's om te bekijken wat ik anders kan doen.'

De macrofotograaf benadrukt dat het belangrijk is om veel te weten over het onderwerp dat je wil fotograferen. 'Als je om drie uur in de middag een vlinder wil fotograferen dan gaat dit niet lukken, want op dat moment zitten ze niet stil. Het is goed om te weten wanneer dit wel het geval is en hoe je ze moet benaderen, want dat verschilt ook heel erg per dier. Door me in te lezen scheelt dit me veel moeilijke momenten.'

Astrid vertelt welke zaken je in dit seizoen het beste kan fotograferen: 'Op dit moment heb je veel spinnenwebben die vooral erg mooi zijn in de ochtend als er een frisse nacht is geweest. Met een beetje geluk krijg je dan zon in de ochtend en heb je mooie dauwdruppels op spinnenwebben waar je mooi mee kan spelen. In deze tijd zijn er ook tijger- of wespspinnen die een mooie tekening hebben op hun rug.'

Om spinnenwebben goed op de foto te kunnen krijgen, is het belangrijk dat je ze eerst goed bekijkt vanaf een afstandje. 'Het ene web is groter dan het andere en steekt ook ingewikkelder in elkaar. Vaak hebben ze een zijdraadje dat zorgt voor extra versteviging. Als je daar per ongeluk met je statief tegenaan tikt dan voelen spinnen zich bedreigd, laten ze zich naar beneden vallen en zie je ze niet meer terug. Loop er dus heel zachtjes naartoe en maak geen onverwachtse bewegingen. Let er ook op dat je niet tegen grasstengels in de buurt tikt.'

Uitdagingen in de macrofotografie

Insecten en kleine dieren probeert ze altijd zo hoog mogelijk te fotograferen. 'Bij het fotograferen van een sprinkhaan bijvoorbeeld is het mooier wanneer je deze een beetje vrij hebt van de achtergrond. Als je deze laag bij de grond gaat fotograferen zie je allemaal grassprieten in de achtergrond die alle kanten op gaan. Dat levert nogal een onrustige foto op. Dat kan soms best lastig zijn, want zo'n insect heeft nogal de neiging om in plaats van hoger te gaan zitten juist dieper in het gras te duiken en dan kan je het maken van een mooie foto wel vergeten. Dat kan frustrerend zijn, maar als het uiteindelijk wel lukt dan is de ontlading ook veel groter.'

Zo was ze lang bezig met het maken van een foto van de weidebeekjuffer. 'Het was die dag om acht uur 's avonds nog steeds 30 graden. Hierdoor werd ik vaak gestoken door de muggen en de hitte maakte het ook lastig om te fotograferen. De weidebeekjuffer zat op een grasstengel aan de rand van het water en elke keer als ik net mijn compositie goed had dan zakte ik met mijn schoenen weg in de sloot.'

De macrofotograaf was erg kritisch over het werk wat ze uiteindelijk wilde maken. 'De juffer vloog vaak weg en kwam dan een moment later weer terug. Op het moment dat deze stilzat had deze zijn vleugels dicht, maar dat is niet interessant om te zien.

Het liefst wilde ik dan ook dat de vleugels opengaan. Het nadeel is alleen dat als dat eenmaal gebeurt, dat hij dan nog geen moment later wegvliegt. Daarnaast wilde ik dat je het blauwe achtereinde van het lijfje kon zien zitten tussen de twee vleugels. Het heeft me een uur en een stuk of tien muggenbulten gekost, maar uiteindelijk klopte bijna alles aan die foto.'

Astrid Brouwers

Astrid Brouwers fotografeert meer dan tien jaar. Naast macrofotografie richt ze zich op het fotograferen van (huis)dieren, waaronder vogels. Het liefst bevindt ze zich in de vrije natuur, waar ze zich naar hartenlust kan focussen op haar onderwerp. Binnenkort geeft ze een workshop macrofotografie waar je alle kneepjes van het vak kan leren. Houd hiervoor ook haar website in de gaten.

Fotografie-accessoires

Haar favoriete fotografie-accessoire is het pittenkussen. 'Bijna altijd neem ik mijn statief mee, maar negen van de tien keer gaat deze ongebruikt weer de kast in. Liever werk ik uit de vrije hand of met een pittenkussen ter stabilisatie. Een afstandsbediening kan ook handig zijn als het een beetje waait. Meestal gebruik ik echter de timer op de camera zelf.'

Pasfoto door Richard Terborg

n de tas van Astrid Brouwers

  • Olympus OM-D EM-1 Mark II
  • Olympus M.ZUIKO DIGITAL ED 12 40mm F2.8
  • Olympus M.ZUIKO DIGITAL ED 300mm F4 PRO
  • Olympus M.ZUIKO DIGITAL ED 60mm F2.8 MACRO
  • Olympus M.ZUIKO DIGITAL ED 40-150mm F2.8 PRO
  • Olympus M.ZUIKO DIGITAL Teleconverter MC-14
  • Olympus RM-CB2 draadontspanner
  • Redged TSC-434 statief
  • Vanguard TBH-100 statiefkop
  • Tamrac 5788 fotorugtas

Fotografie door: Astrid Brouwers

Dit artikel werd geschreven door Eefke Burg en gepubliceerd in DIGIFOTO 5.2019