Fotografie van verval in ‘De overgave’
In De overgave, het nieuwste fotoboek van Maarten en Billie Slagboom, neemt de natuur langzaam bezit van verlaten gebouwen. Geen romantisering van verval, maar een fotografisch onderzoek naar hoe tijd en natuur samen sporen achterlaten – en schoonheid onthullen in het proces. Tien jaar na de start van hun gezamenlijke werk tonen vader en dochter een wereld waarin stilte spreekt en vergaan leven ademt.
Vervallen gebouwen, overwoekerd door varens, schimmels en mos. In hun nieuwste fotoboek tonen Maarten en Billie Slagboom hoe de natuur haar eigen esthetiek terugwint.
Vijf jaar na hun bekroonde debuut keren vader en dochter terug met een vervolg in de reeks Hier woont alleen de tijd. Met De overgave verschuift hun focus: niet langer de menselijke sporen staan centraal, maar de stille, onstuitbare kracht van natuurlijke overname.
Het resultaat is een boek vol beelden die tot stilstand dwingen — niet uit afschuw voor het verval, maar uit verwondering over de schoonheid die erin schuilt.
Waar stilte en leven elkaar ontmoeten
Het uitgangspunt lijkt eenvoudig: verlaten gebouwen waar de natuur terrein wint. Maar wat Maarten en Billie Slagboom vastleggen, overstijgt documentaire fotografie. Elk beeld ademt tijd, ruimte en... overgave.
- Varens groeien door barsten in beton
- Schimmel tekent psychedelische patronen op muren
- Mossen overgroeien meubels tot de grens tussen interieur en natuur vervaagt
Maarten Slagboom licht toe:
‘We bezoeken panden die soms al decennialang verlaten zijn. Wat we daar aantreffen is uniek. Je ziet waar ooit een kast stond, waar de eettafel moet hebben gestaan en hoe de natuur dat nu stilletjes overneemt.’
Zijn dochter Billie vult aan:
‘Juist doordat de natuur zich niets aantrekt van menselijke logica, ontstaan de meest wonderlijke composities. Dat ontzag voor het mysterie van de natuur voel je in elk beeld.’
Een fotografisch tweeluik: van Sleutelscènes naar De overgave
Eerder dit jaar verscheen Sleutelscènes, waarin het duo iconische filmlocaties vastlegde — van Tarkovski tot Kieslowski. Ook daar speelde de omgeving een hoofdrol. In een eerder interview zeiden ze:
‘We zien locaties als personages. In films, maar ook in het echte leven, heeft elke plek zijn eigen adem, zijn eigen geschiedenis.’
Met De overgave kantelt dat perspectief. De menselijke afdruk verdwijnt, maar de locaties blijven. Wat rest zijn fabrieken, ziekenhuizen en woonhuizen waar de natuur onverschrokken haar eigen wetten volgt.
Een verhaal dat niet geschreven is maar gegroeid.
Tien jaar fotografie in één visuele taal
De publicatie van De overgave markeert het tienjarig jubileum van het fotografenduo. Hun stijl is herkenbaar: traag, verstild, gelaagd. Eerder genomineerd voor het Non-fictie Boek van het Jaar van NPO Radio 1 en geëxposeerd op de KunstRAI en in galerie Serieuze Zaken.
Het boek verschijnt bij uitgeverij Kyosei, specialist in fotografische verhalen met een ziel. Auteur Manon Uphoff schreef een indringend nawoord:
‘Verval is een tedere gebeurtenis... in de wolkenpatronen van fungus en schimmel zijn de gezichten van al het levende terug te vinden.’
Kijk met nieuwe ogen
Hier woont alleen de tijd – De overgave is geen bladerboek. Het vraagt tijd, net als de plekken die het toont.
Wie de beelden de ruimte geeft, ontdekt hoe intens fotografisch verval kan zijn — niet als teken van verval, maar als overgave aan het leven zelf. Aan de cycli die alles doordringen.
Aan de schoonheid die daarin schuilt.
