Vergelijkingsreview: Leica SL3 & SL3-S
Enige tijd geleden mocht ik, voor DIGIFOTO Pro, praktisch kennismaken met Leica. Een merk waar ik natuurlijk veel over had gehoord, maar waar ik nog niet eerder mee had gewerkt. Ik heb zowel de Leica SL3 als het kleinere broertje, de SL3-S, getest. Maar wat zijn nou eigenlijk de grote verschillen tussen deze twee op het oog identieke camera's?
Tekst en fotografie Yong Lei van Barlingen, ambassadeur DIGIFOTO Pro
De camera’s
Leica richt zich met deze twee full-frame systeemcamera’s op de serieuze fotograaf die houdt van verfijning, eenvoud en vakmanschap. Na mijn eerste kennismaking met de SL3 was meteen duidelijk dat dit geen ‘standaard’ camera is. De body voelt erg robuust en industrieel aan. Het minimalistische design oogt tegelijkertijd krachtig en elegant. Vergelijk je hem met een camera zoals de Canon EOS R6 Mark II, dan valt op dat de SL3 een stuk hoekiger is en solide aanvoelt.
Waar mijn Canon-camera comfortabel en ergonomisch aanvoelt – als een goed ingedragen jas waarin alles precies zit waar ik het verwacht – vragen deze Leica-camera’s om een andere aanpak. De grip is stevig, de bediening wat zakelijker en het gewicht is merkbaar hoger. Toch hebben deze punten ook zeker hun charme: de SL3 straalt degelijkheid en vertrouwen uit. Het is een camera die uitnodigt om bewuster te fotograferen, met aandacht voor detail en compositie.
Kort na de SL3 volgde de SL3-S, een kleinere variant van de SL3 die volgens Leica veel van mijn initiële zorgen over snelheid zou aanpakken. Dat zorgde natuurlijk voor hoge verwachtingen.
Wat direct opvalt, is dat de twee bodies identiek aan elkaar zijn. Prettig, want dit betekent dat alles op dezelfde plek zit en ik niet opnieuw hoefde te wennen aan de bediening. Alles zit echt precies waar je het verwacht; mocht je om welke reden dan ook van de één naar de ander overstappen, dan is dat geen enkel probleem.
Mijn ervaring
Mijn grootste verwachtingen lagen bij de autofocus. Die was bij de SL3 namelijk iets te langzaam en niet accuraat genoeg voor mijn werk. Leica beloofde verbetering op dit vlak, met name voor de animal detection en object tracking. In de praktijk blijkt het verschil tussen deze twee camera’s kleiner dan gehoopt.
De SL3-S herkent dieren echt goed, maar de scherpstelling is niet altijd even precies. In mijn ervaring met de honden valt het op dat de scherpte soms net vóór of achter de ogen ligt. Vaak gaat het om een kleine afwijking, maar bij actiebeelden valt die meteen op. Een treffend voorbeeld was een opname waarbij de zandkorrels achter de hond perfect scherp waren, terwijl de ogen net buiten het scherpstelpunt vielen. Het zijn details, maar bij een camera in deze prijsklasse tellen juist die details zwaar mee.
Om de SL3-S echt tot het uiterste te testen, heb ik haar meegenomen in uiteenlopende omstandigheden. Van een Black Tri Australische herder in een bosrijke omgeving tot de lichtgekleurde American Hairless Terrier, tussen stedelijke gebouwen en bankjes: de camera kreeg de kans om te laten zien hoe die met verschillende lichtomstandigheden en kleuren omgaat.
Voor het testen van de snelheid en autofocus ging de uitdaging nog een stap verder. Met Mies, het Markiesje, heb ik zowel portretten als actiefoto's gemaakt op open stukken in het bos. Daarnaast mochten drie honden – Lizzy, Laiza en Jackie – zich heerlijk uitleven in het bos en op het strand, waar ze vrij konden rennen, springen en spelen. De SL3-S moest daar bewijzen hoe goed ze snelle bewegingen aankon: een echte praktijktest voor het autofocussysteem.
Hoewel de camera betrouwbaar presteerde, werd duidelijk dat snelheid niet haar sterkste kant is. Zowel bij Animal Focus als bij Single Point Focus is de scherpte vaak nét niet op de juiste plek te vinden. Bij hogere ISO-waarden, zoals bij het fotograferen van Maeve en Mies in het bos, werd bovendien merkbare ruis zichtbaar. Dit liet zich in de nabewerking gelukkig goed verminderen, maar het toont aan dat de sensor liever werkt met voldoende licht.
Beeldkwaliteit & sensor
Wat Leica echter als geen ander doet, is beeldkwaliteit leveren. De 60-megapixelsensor van de SL3 is ronduit indrukwekkend. Beelden zijn haarscherp, rijk aan detail en tonen een prachtige kleurdiepte die typerend is voor Leica. Dankzij de Triple Resolution Technology kan worden gekozen tussen 60, 36 of 18 megapixel, afhankelijk van de situatie of gewenste bestandsgrootte.
De SL3-S, met een lagere resolutie van 24-megapixels, heeft op haar beurt een duidelijk voordeel wanneer het aankomt op snelheid en reactievermogen. Omdat de bestanden aanzienlijk kleiner zijn, worden foto’s merkbaar sneller opgeslagen en verwerkt. Dit is vooral prettig bij actiemomenten of langere reeksen beelden. Daarnaast merkte ik dat de SL3-S beter presteert bij weinig licht: de grotere pixels zorgen voor rustigere beelden met minder ruis en een natuurlijk ogende scherpte. Portretten ogen rijk en zelfs in contrastrijke situaties blijft het dynamisch bereik indrukwekkend.
Zowel de SL3 als de SL3-S gebruiken Leica’s verbeterde hybride autofocussysteem, dat contrast- en fasedetectie combineert. Voor portretten en rustige scènes werkt dit betrouwbaar en accuraat. Bij snelle actie, zoals rennende honden, valt echter op dat de continue autofocus niet altijd voldoende snelheid heeft om het onderwerp perfect te blijven volgen. De maximale opnamesnelheid van 15 beelden per seconde zonder continue AF (en 5 fps mét AF-C) is op papier acceptabel, maar in de praktijk net niet snel genoeg voor échte actiefotografie.
Conclusie
De bouwkwaliteit van beide camera’s is ronduit subliem. Alles voelt solide, precies en luxueus aan. De knoppen hebben een prettige weerstand, het menu is overzichtelijk en het scherm reageert snel. De bediening is minimalistisch maar doordacht, typisch Leica. De identieke vormgeving van de SL3 en SL3-S is bovendien een groot pluspunt voor fotografen die beide modellen gebruiken of regelmatig overstappen. De bediening voelt vertrouwd, de camera ligt goed in de hand en straalt vertrouwen uit.
De Leica SL3 en SL3-S zijn twee bijzondere camera’s met een eigen, herkenbare ziel. Ze combineren een schitterende beeldkwaliteit met een solide, verfijnde bouw en een bediening die aanvoelt alsof alles precies is waar het hoort te zijn. Ze nodigen uit om met rust, aandacht en plezier te fotograferen: niet gehaast, maar bewust.
Deze camera’s zijn geen snelheidsmonsters, en dat is juist hun charme. Ze zijn gemaakt voor precisie, controle en beleving, niet voor pure adrenaline. De autofocus doet zijn werk goed, al mist hij nog wat snelheid voor wie vooral sport- of dierenmomenten wil vastleggen. Maar voor wie waarde hecht aan kleurdiepte, scherpte, vakmanschap en het gevoel volledig op te gaan in het moment, zijn de SL3 en SL3-S een genot om mee te werken. Ze brengen fotografie terug tot de essentie: zien, voelen en creëren.
Het zijn camera’s die niet alleen beelden vastleggen, maar ook het plezier in het fotograferen zelf versterken. En dat maakt ze, ondanks hun ingetogen, minimalistische uitstraling, verrassend persoonlijk en inspirerend.
Wil jij meer zien van het werk van ambassadeur Yong Lei van Barlingen bezoek dan haar website via yonglei.nl!