Architectuurfotografie

Midnight Modern, architectuurfotografie van Tom Blachford

Redactie 174 0
De modernistische huizen in woestijnstad Palm Springs zijn al talloze keren gefotografeerd, maar fotograaf Tom Blachford weet met een nieuwe benadering compleet nieuw licht op deze architectonische relikwieën te werpen. We spraken met de Australische fotograaf over zijn fotoserie Midnight Modern.

Er zijn maar weinig steden waar je zoveel bijzondere architectuur kunt vinden als in Palm Springs. In de woestijnstad, op anderhalf uur rijden van Los Angeles, staan villa’s getekend door beroemde architecten als John Lautner, Richard Neutra, Donald Wexler en Albert Frey. Deze huizen zijn soms al zestig of zeventig jaar oud, maar ogen door het gebruik van strakke lijnen en eenvoudige details nog steeds modern. Het zijn modernistische paleizen voor de groten der aarde, zo had bijvoorbeeld zanger Frank Sinatra er een huis. Het is niet gek dat Palm Springs daardoor een grote aantrekkingskracht heeft op toeristen, die voor het mooie weer en de interessante historie naar de woestijnstad trekken. De huizen zijn daardoor al ontelbare keren gefotografeerd. Wat maakt de fotoserie Midnight Modern van Tom Blachford dan zo speciaal? Met oog voor detail en een scherpe blik voor verhoudingen geeft hij ieder huis een gezicht door de woningen ’s nachts te fotograferen. Dat valt niet meteen op, maar de vreemd verlichte bomen en de schitterende sterrenluchten verraden het. Als een dief in de nacht vangt hij de schoonheid van deze legendarische huizen.

Sculpturen

Op de foto’s van Tom zien we een hele rits aan beroemde en minder beroemde huizen uit Palm Springs voorbijkomen. Soms gekozen omdat er een verhaal achter zit en soms gewoon omdat een huis Tom op visueel vlak een uitdaging bood. Hij maakt de foto’s in het holst van de nacht, als de straten van het normaal drukke Palm Springs uitgestorven zijn. De lage villa’s met hun palmtuinen en brede opritten zijn sculpturen in het landschap en het maanlicht lijkt de huizen een nieuw elan mee te geven dat door de felle zon overdag misschien wat ondersneeuwt. De beelden zijn prachtig gecomponeerd en je merkt aan alles dat Tom veel tijd, aandacht en moeite steekt in de fotoserie. Op sommige van zijn beelden zijn ook fraaie oude auto’s te zien die het automobiele equivalent zijn van de bijzondere huizen op de foto’s. De combinatie klopt gewoon, maar geeft de beelden ook iets mysterieus. Want, kijken we hier naar het verleden of naar het heden? Niemand die het weet, ook Tom niet.

‘Wat ik wil bereiken met de fotoserie is dat mensen de reeks beelden zien als een soort tijdmachine. In mijn hoofd zijn het scenes van ongeveer 1955 tot 1968 en ik wil graag dat de kijker hetzelfde gevoel van tijdreizen ervaart als ik had toen ik daar fotografeerde. Het is onduidelijk of je nu in het verleden, het heden of de toekomst staat. Dat gevoel, dat je enigszins als verwarring zou kunnen duiden, wil ik graag oproepen. Er hoort geen specifiek verhaal bij de foto’s, ik laat dat graag over aan de kijker. Deze huizen hebben zoveel meegemaakt in de afgelopen zestig jaar, dat kan ik onmogelijk in één verhaal vatten.’ Voor sommigen staan de huizen voor een lang vervlogen tijd van feesten, cocktails en high-society. Voor Tom is dat anders, hij heeft die tijd nooit meegemaakt en hij kent die beelden enkel van televisie en uit boeken. ‘De huizen zijn vaak schitterend, maar het was pas echt tijdens het maken van de fotoserie dat ik voor die architectuur ben gevallen. Het was prachtig om ook die interesse in mijn werk kwijt te kunnen.’

Werk

‘Fotograferen als vak is het enige dat goed voelde. Iets anders gaan doen had eigenlijk geen zin, want bij fotograferen voelde ik me erg thuis. Toen ik net begon was ik een manusje van alles op fotografiegebied, ik deed van alles maar was eigenlijk nergens echt goed in. Toen werd ik op een dag gevraagd om een interieur te fotograferen en daar had ik bijzonder veel lol in. Vooral de aandacht voor detail die je dan moet hebben sprak me enorm aan. Vanuit daar is mijn fascinatie voor architectuur op gang gekomen. Hoe ik dan bij de huizen in Palm Springs terecht ben gekomen? Je ziet erg veel beelden uit Palm Springs voorbijkomen, die huizen zijn vaak al talloze malen gefotografeerd, maar nooit gemaakt in de nacht. Het voelde als een soort niche om dat eens te gaan proberen.’

Tom vindt de huizen zelf, maar nu zijn fotoserie bekendheid heeft gekregen onder bewoners van Palm Springs wordt hij zo nu en dan ook opgebeld door een huiseigenaar die zijn huis graag opgenomen ziet worden in de fotoserie. En ook eigenaren van bijzondere oude auto’s hebben de weg naar Tom gevonden.

Nachten

’s Nachts fotograferen is mooi, maar levert wel de nodige praktische problemen op. Tom: ‘Afhankelijk van de tijd van het jaar en de weersomstandigheden moet ik mijn ‘nachten’ precies afstemmen op het weer. Ik begin in de vroege avond en start met de huizen die naar het oosten wijzen, rond middernacht stap ik dan over op de huizen die naar het zuiden zijn gebouwd. Huizen die in westelijke richting zijn gebouwd komen als laatste aan de beurt, zo rond 4 of 5 uur ’s nachts. Dit doe ik omdat de (maan)lichtomstandigheden dan precies goed zijn. ’s Nachts fotograferen is tegelijkertijd spannend en kalmerend. Overdag zijn er talloze fotograferende toeristen op straat, maar in de nacht is er uiteraard niemand. Raar eigenlijk, dat fotograferen in de nacht een soort taboe is. Voor mij is het soms zelfs meditatief. Je wordt niet afgeleid en ik kan er echt van genieten. Ik houd net zoveel van het proces als van de uiteindelijke foto’s zelf.’

Vragen

De foto’s van Tom zien er zo strak en geregisseerd uit omdat ze dat ook zijn. Als hij midden in de nacht voor zo’n villa staat kijkt hij net zolang als nodig is naar de juiste compositie. ‘Ik zoek naar de werkelijkheid, maar zorg er ook voor dat die eruit ziet zoals ik het graag wil. Ik kijk net zolang naar een scene tot ik de perfecte hoek gevonden heb en als mijn idee van de werkelijkheid overeenkomt met hoe het er op beeld uitziet, maak ik de foto. Ik denk dat een foto goed is als de foto een nog completer verhaal vertelt dan de scene zelf. Met de fotoserie Midnight Modern wil ik eigenlijk duizend keer meer vragen oproepen dan beantwoorden.’

Meer lezen? 

Dit interview werd gepubliceerd in DIGIFOTO Pro 2.2017. Deze en andere edities nabestellen? Dat kan in onze vernieuwde webshop. Wil jij al onze interviews, reviews en achtergrondartikelen in je brievenbus ontvangen? Neem dan een abonnement op DIGIFOTO Pro. 

afbeelding van Redactie

Redactie DIGIFOTO Pro | Redactie

Bekijk alle artikelen van Redactie