Interview: 'Het hart gevolgd'

Wildlife fotograaf Ingrid Vekemans

Remco Stunnenberg 660 0
De Belgische Ingrid Vekemans zegde in 2007 haar baan op, kocht haar eerste digitale camera en vertrok voor drie maanden naar haar geliefde Afrika. Inmiddels is ze een award winnende Wildlife fotograaf met een geheel eigen stijl. Vorig jaar zomer verscheen ook haar eerste boek: 'Safari! De Essentie'.

'Mijn passie voor wildlife-fotografie begon met mijn fascinatie voor de natuur in Afrika', vertelt Ingrid Vekemans. 'Als kind was ik daardoor al geïnspireerd. Het is natuurlijk een dierenparadijs, dus de aantrekkingskracht was niet onlogisch. In Afrika voel ik me thuis en ik ga er dan ook zo vaak mogelijk naartoe, nu al bijna 25 jaar lang. Ik begeleid er fotosafari’s maar ook privé spendeer ik er zoveel mogelijk tijd. Bij mijn Afrika fotografie probeer ik voornamelijk uitzonderlijke, intense of grappige momenten te vangen. Hierbij is het leren lezen en voorspellen van dierengedrag en de interactie tussen al de verschillende diersoorten uiterst belangrijk. Het vraagt bovendien geduld, maar dat heb ik in overvloed wanneer ik in de natuur ben.'

Wanneer we naar het werk van Ingrid kijken, is een ding helder, ze verdiept zich in het gedrag van de dieren en weet daardoor bijzondere momenten te vangen. Juist daardoor onderscheiden haar beelden zich van de massa. Met schijnbaar speels gemak beweegt Ingrid zich heen en weer tussen heel groot en minutieus klein, van dauwdruppel tot olifant.

Nauwelijks voorstelbaar

Het is eigenlijk nauwelijks voorstelbaar dat Ingrid Vekemans ooit iets anders deed dan wildlife/natuur fotografie. Ingrid lacht. 'Tot 2007 zat ik in een job waarvan ik al langere tijd wist dat het niet de mijne was. Ik was verantwoordelijk voor de inkoop bij een commercieel bedrijf in de mode. Dat klopte gewoon niet met wie ik ben. Dat kwam op geen enkele manier overeen met mijn dromen en mijn achtergrond. Toen ik in 2007 voor drie maanden in verschillende wildparken in Afrika verbleef, gingen mijn ogen definitief open. Toen wist ik het; het roer moet om. Al heb ik me in mijn beginjaren niet meteen voor de volle honderd procent op fotografie gestort. Aanvankelijk combineerde ik dat met een parttime job in het onderwijs. Ik gaf Nederlandse les aan anderstaligen. Dat gaf mij de financiële ruimte om te starten en geleidelijk toe te groeien richting fulltime fotografie.'

Dat brengt mij meteen bij een actueel thema: de waarde van beeld is de afgelopen jaren behoorlijk gedevalueerd. “We” willen allemaal mooi beeld aan de muur, maar we hebben er niets voor over.

'Dat klopt. Je moet dit ook niet doen voor het geld maar echt vanwege de passie. Al moet je er natuurlijk wel voor zorgen dat je er van kan rondkomen. Maar als het je levensdoel is om rijk te worden, doe je er verstandiger aan iets anders te gaan doen.'

Jij hebt inmiddels behoorlijk wat prijzen achter je naam staan. Maakt dat het makkelijker om opdrachten binnen te halen en workshops vol te krijgen?

'Dat maakt het zeker makkelijker. Mijn eerste prijs had direct invloed op het aantal aanmeldingen voor mijn workshops. Maar ik moet natuurlijk wel hard mijn best blijven doen. Het impliceert niet dat ik achterover kan leunen.'

Wat is tot nu toe jou meest bijzondere foto?

'Dat is zonder enige twijfel 'Matriarch', een close up van een olifant. Dat is mijn meest bekende foto. Met die foto won ik ook mijn eerste internationale prijs. Dat beeld heeft mij op het goede pad gebracht en aangespoord om door te gaan. Het was het bewijs dat ik goed bezig ben en niet moest opgeven. Dat beeld is de bron, het vertrekpunt van mijn job als Wildlife fotograaf. Het heeft mijn loopbaan kortom een zetje gegeven.'

In welke Afrikaanse landen fotografeer je het liefste?

'Zonder enige twijfel Kenia en Tanzania. In die landen tref je zo ontzettend veel variatie aan. Ieder wildpark in die landen is anders. En ook wat betreft variëteit van wild is het in die landen voor mij het ware paradijs. Maar pas op, ik vind andere landen ook erg mooi. Ik fotografeer ook graag in Botswana en Zambia. En ook Namibië vind ik prachtig. Al is dat land op het gebied van wildlife net wat beperkter. Kenia en Tanzania zijn voor mij de absolute top.'

Heb je ook nog een favoriet dier?

'Het ene dier is interessanter om te observeren dan het andere dier. Maar ik vind het toch een heel moeilijke vraag. Zo kijk ik heel graag naar de jakhalzen. Die zijn sluw en speels. Daar kan je uren naar kijken. Maar om nu te zeggen; dat zijn mijn favoriete dieren... Ik twijfel heel erg tussen de leeuw en de olifant. De leeuw heeft zo veel uitstraling. Zo van: “Niemand maakt mij wat”. Een soort van arrogant zelfvertrouwen. Ze stralen zo veel power uit, zo indrukwekkend. Die grote lijven, die krachtige poten die machtige koppen... De olifant is ook heel krachtig maar vertoont juist heel veel complexiteit in zijn gedragingen. Ze zijn intelligent, emotioneel en heel erg zorgzaam voor de andere leden van de kudde. De manier waarop ze met elkaar omgaan... Daar kan ik ook uren naar kijken. Wanneer ik nu echt moet kiezen tussen die twee, dan kies ik toch voor de olifant. Die heeft uiteindelijk toch het meest speciale plekje in mijn hart.'

Wil jij met jouw beelden ook een bepaalde boodschap overbrengen aan de wereld?

'Ik wil allereerst laten zien hoe mooi de dieren zijn. Maar ook hoe wildlife in elkaar steekt en hoe de interactie tussen dieren eruit ziet. Daarnaast hoop ik natuurlijk dat mijn beelden mensen diep raken. Op welke manier dan ook. Het valt me overigens wel vaak op dat wanneer ik bijvoorbeeld op social media een vertederend beeld post, dat veel positieve reacties oplevert. Wanneer ik iets in beeld breng, specifiek om aandacht te vragen voor een probleem, bijvoorbeeld het lot van een bedreigde diersoort, levert dat veel minder reacties op. Klaarblijkelijk kan ik meer bereiken door iets moois in plaats van iets schrijnends in beeld te brengen. Recent nog stierf de laatste mannelijke Noordelijke Neushoorn uit. Daar was even commotie over in de pers en online, maar het waaide snel over. Ook de post die ik daarover plaatste op social media maakte weinig reacties los. Hopelijk maak ik ooit nog een foto die mensen echt aanspoort om actie te ondernemen tegen de vernietiging van natuur en wildlife. En begrijp me niet verkeerd, er zijn genoeg mensen die actie ondernemen, maar er is ook een heel grote groep mensen die op de vlakte blijft. Als ik van die laatste groep wat mensen in actie kan krijgen door middel van een foto, zou ik dat heel fijn vinden. Maar of dat haalbaar is? Mensen zien liever geen vervelende beelden. Of ze kijken er even naar en denken: “wat kan ik daar aan doen”. Vervolgens gaan ze verder met hun leven. Maar je kan er wel degelijk iets aan doen. Al praat je er maar over. Bijvoorbeeld over de illegale handel in wilde dieren of de enorme stroperij op met name olifanten en neushoorns. Allemaal vanwege het ivoor en de hoorn. Zeg dat voort. Je hoeft geen miljoen te schenken aan een goed doel. Al maak je maar een paar mensen bewust. Dat is al geweldig. En durf links en recht ook je mening te uiten. Steek je kop niet in het zand maar plant zaadjes.'

Iets heel anders, jij maakt niet alleen prachtig werk in Afrika maar ook gewoon bij jou om de hoek in België. Bijvoorbeeld in het Hallerbos. Is dat voor jouw net zo'n grote bron van inspiratie als Afrika?

'Ik zou liegen wanneer ik zou zeggen dat het geen verschil uitmaakt. Mijn hart ligt in Afrika. Maar ook in de Belgische natuur heb ik heel veel plezier. Sowieso geeft het in de natuur zijn mij heel veel voldoening. Overal, waar dan ook. Ik heb al vaak genoeg meegemaakt dat ik in het bos zit te wachten op reeën of vossen. Helemaal gecamoufleerd, mijn telelens in de aanslag... Dan zit ik daar en hoor ik de natuur ontwaken. Dan is mijn dag al goed, al zie ik geen vos of ree. Gewoon die ervaring, die beleving... Dat is voor mij al goud waard. Sterker nog, het in de natuur zijn, is voor mij nog belangrijker dan de fotografie. Wanneer ik te lang niet in de natuur ben, zie ik dingen minder goed in perspectief. Er zijn periodes dat ik te druk ben met andere dingen en minder tijd heb om de natuur in te trekken. In die periodes bekruipt mij het gevoel dat ik weer in mijn oude wereldje zit. Als dat te lang duurt, laat ik op een gegeven moment wel alles vallen om de natuur in te trekken. Daar haal ik mijn energie en mijn rust. Daar ligt mijn doel.'

Is er een bepaalde wildlife fotograaf die jou geïnspireerd heeft of nog inspireert?

'Dat is zonder enige twijfel Frans Lanting. In de jaren negentig kocht ik verschillende boeken van hem. Hij was toen dé man. Ik vond zijn beelden echt geweldig. En allemaal nog analoog. Er was toen heel weinig concurrentie, hij was dé referentie in die tijd. Hij is echt een pionier geweest. Wanneer je zijn beelden van toen afzet tegen beelden die vandaag de dag worden gemaakt, zijn ze misschien minder bijzonder, maar je moet de beelden van Frans plaatsen in de tijd. Hij heeft geweldige creatieve beelden gemaakt en hij had er heel erg veel voor over. Hij is en blijft daarom voor mij de bron.'

Tot slot, heb je een bepaald beeld in je hoofd dat je nog niet gemaakt hebt?

'Niet echt. In Afrika ga ik voornamelijk met een voertuig op zoek naar wild in de vrije natuur. Ik weet vooraf zelden of nooit wat ik waar ga aantreffen. Wilde dieren zijn zo onvoorspelbaar. Je kunt dromen wat je wilt, er komt toch meestal iets heel anders uit dan je vooraf in je hoofd had. En juist dat onverwachtse maakt wildlife fotografie voor mij zo fascinerend. In sommige omstandigheden kan je natuurlijk wel een inschatting maken van wat je gaat zien en hoe je het gaat fotograferen. Zo heb ik er bijvoorbeeld wel voor gezorgd dat ik in Lake Nakuru bij zonsopgang op de juiste plaats stond om beelden te maken die ik enigszins in mijn hoofd had. Of bij de Victoriawatervallen bij zonsondergang. Wellicht komt er ooit zo'n gelegenheid waarbij ik het echt zo ga uitdokteren, maar ik geniet toch meer van het onverwachte. Om vervolgens snel te reageren. Maar oké, als ik nu toch één droombeeld heb, dan liefst een beeld waarmee ik een verandering teweeg kan brengen in de wereld. Een beeld waarmee ik de wereld voor even stil kan zetten en waarmee ik mensen kan laten inzien hoe belangrijk het is om zuinig te zijn op de natuur.'

The Thinker, Met dit beeld won Ingrid dit jaar de Belgian National Award in de Sony World Photography Awards 2018.

Beelden: © Ingrid Vekemans

Ingrid Vekemans: Safari! De Essentie

In juni verscheen het eerste boek van Ingrid; 'Safari! De Essentie'. Dit boek staat vol prachtige Wildlife beelden die zij de afgelopen tien jaar maakte tijdens haar trips in Afrika. Zelf noemt Ingrid dit boek 'het antwoord op de vraag die heel veel mensen mij stellen: “wat is dat toch met jou dat je enkel en alleen naar Afrika reist?” Ingrid: 'Mensen begrijpen niet dat ik daar nooit genoeg van krijg en willen vaak weten wat die aantrekkingskracht toch is. Die vragen heb ik in verschillende hoofdstukken proberen te beantwoorden. Het is een boek met weinig woorden maar vol sprekende beelden.'

Interesse in dit boek? Het is te koop via de website van Ingrid.

ISBN Nummer 9789090309828

Prijs 35€ (incl. BTW, excl. verzendkosten).

In de cameratas van Ingrid

Ik werk met de Nikon D810 en de Nikon D850. Deze camera's gebruik ik in combinatie met de volgende objectieven en converters: de Nikkor AF-S VR 500mm f/4, Nikkor AF-S VR 300mm f2.8, Nikkor AF-S 70-200mm F2.8 G IF-ED VR II Nano, Nikkor AF-D 50mm f/1.8, Tamron SP AF 90mm f/2.8, Nikkor AF-S 16-35mm F4.0 G IF-ED VR Nano, Nikon AF-S TC-14EII, Nikon TC-20 E AF-S Teleconverter III. Daarnaast maak ik gebruik van de Nikon Speedlight SB-700 flitser en een reeks oude analoge lenzen met adapters. Verder werk ik met Lee en Haida filters, reflectiescherm, zaklamp, lichte paraplu en de inmiddels onmisbare leesbril. Uiteraard heb ik ook een statief en verder zou ik mijn bonenzak voor geen geld willen missen. Op safari is die laatste een must!

Ingrid Vekemans | Haacht (BL)

Ingrid Vekemans is altijd gefascineerd geweest door Afrika en zette er voor het eerst voet aan de grond in 1994. Hoewel Afrika en zijn wildlife haar grootste passie zijn, ontwikkelde zij zich ook als veelzijdig natuurfotograaf dichter bij huis. In thuisbasis België zijn wildlife, het bos en de macrowereld haar favoriete onderwerpen, maar ook voor landschapsfotografie heeft zij een grote liefde. Ingrid biedt een brede keuze van workshops aan. Ingrid deelt ook graag haar passie voor en kennis van Afrika en neemt je graag mee op de safari's die ze begeleidt. Meer informatie hierover vind je op haar website. Hier vind je ook de lange lijst aan prijzen die Ingrid de afgelopen jaren in de wacht sleepte met haar werk.

Dit interview was eerder te lezen in DIGIFOTO Pro 3.2018. Je kunt deze en andere edities ook los bestellen voor €7,95 inclusief verzendkosten (binnen Nederland). Een abonnement nemen kan ook. Check daarvoor deze link.

Lees ook: Interview met Marsel van Oosten

 

 

 

afbeelding van Remco Stunnenberg

Remco Stunnenberg | Redacteur

Bekijk alle artikelen van Remco