‘Laag water, weinig wind en hoge bewolking, dat zijn de ingrediënten die ik wil zien’

Karin de Bruin over landschapsfotografie en het gebruik van filters

Redactie 2003 1
Karin de Bruin is een graag geziene gast in de online gallery van DIGIFOTO. Toen wij contact met haar opnamen voor een spotlight interview, werd al snel duidelijk dat ze ons nog veel meer te vertellen had dan binnen de gebruikelijke twee pagina’s zou passen. In dit artikel neemt ze je mee langs de mooiste plekken dichtbij en verder weg en word je als vanzelf aangestoken door haar ontembare passie voor landschapsfotografie. Wil jij ook zulke prachtige, kleurrijke foto’s maken? Dan heb je geluk, want Karin vertelt bij iedere foto precies hoe ze deze gemaakt heeft. 

Karin de Bruin is woonachtig in Hellevoetsluis, een mooie vestingstad aan het water in Zuid-Holland. ‘Vijf jaar geleden kwam er voor mij een eind aan een erg drukke en veeleisende baan. Ik dacht aanvankelijk dat ik nooit zonder zou kunnen, maar ik heb me eerlijk gezegd geen dag verveeld. Ik besloot dat ik, voordat ik een andere baan zou nemen, eerst wat tijd aan mezelf zou besteden.’ Dit mondde uiteindelijk uit in de hobby fotografie, al zat die er stiekem al in. ‘Fotograferen vond ik altijd al leuk, ik sjouwde al jaren met een kleine camera rond. Deze zat standaard in mijn tas. Mijn twee kinderen zagen mij niet anders dan met een camera voor mijn neus, soms tot vervelens toe, maar inmiddels zijn ze maar wat blij met die ellenlange rij fotoboeken die ik van ze gemaakt heb,’ lacht ze.

Hoewel het fotograferen er dus altijd al bij hoorde, herinnert Karin zich dat het beginnen met serieus fotograferen nog niet zo makkelijk was. ‘Gezellig een beetje doelloos op pad gaan met mijn camera was ik al snel zat. Ik begon me er dus in te verdiepen.’ Karin volgde een workshop waarin ze leerde over de belichtingsdriehoek. ‘Ik moest echt naar de basis, want ik had geen idee waar ik mee bezig was. Langzaamaan begon ik het te snappen, zeker omdat ik dus voldoende tijd had om er lekker op uit te gaan en veel te oefenen. Ik schreef me in voor nog meer workshops van bruidsfotografie tot newborn en van portretten tot wildlife. Ik dacht dat ik alles leuk zou vinden, maar dat was helemaal niet het geval. Pas bij een workshop landschapsfotografie, waarin ik meer leerde over filters, wist ik dat dit was wat ik wilde doen.’ Inmiddels loopt deze hobby van Karin flink uit de hand. ‘Het liefst ga ik hele dagen op pad en ben ik alleen maar met fotografie bezig. Het is een passie die grenst aan een verslaving. Echter ben ik nu wel weer aan het werk, dus is het soms passen en meten.’

De fotografe schiet het liefst met zonsopkomst, maar het mooie moment duurt vaak maar heel kort. Daarom is het van groot belang dat ze een goede voorbereiding heeft. In haar vrije tijd scout Karin zoveel mogelijk fotogenieke plekken, afhankelijk van het seizoen. ‘In de tulpentijd rijd ik overdag rond op zoek naar mooie velden, zodat ik de volgende dag weet waar ik naartoe moet. Of ik kijk van te voren of dat ene mooie steigertje er nog ligt, of dat een gebouw wat ik wil fotograferen niet toevallig in de steigers staat. ’s Morgens doelloos rondrijden is niet handig, als je dan ziet dat je voor niks zo vroeg bent opgestaan, doet die wekker achteraf nog veel meer pijn.’

Deze foto is gemaakt aan de Brouwersdam. Het was koud en er stond flink wat wind. Het was afgaand water, wat ik het prettigst vind om te fotograferen. De waterbreker van steen is een geliefd object. Ik heb er al honderden foto’s gemaakt en toch is het elke keer anders. Normaal kies ik voor een heel weids beeld, dit keer koos ik voor mijn 24-70mm-objectief. Diafragma f/8 en sluitertijd 1,3 seconden. Niet te lang zodat alles glad wordt, maar lang genoeg om de wolken, de golven en de kleuren een beetje uit te smeren. Door de harde wind was het wel een enorme uitdaging om mijn filter schoon te houden. Na elke foto was het poetsen om de zoute aanslag te verwijderen. Ik heb een reverse grad-filter gebruikt. Om het felle licht aan de horizon een beetje te temperen maar om wel licht in de lucht te houden.’

Bucketlist en coronacrisis

Op de bucketlist van Karin staat nog wel een groot aantal landen en locaties om te bezoeken, maar los daarvan merkt Karin weinig tot geen belemmeringen in haar fotografie. ‘Ook in de buurt kan ik me heel goed vermaken. Voor dit jaar had ik me eigenlijk voorgenomen om eens wat vaker juist niet naar het water te gaan,’ geeft Karin toe. ‘Om zo mijn geluk te beproeven in een bos of in de polder. Maar door het virus blijf ik voorlopig even dicht bij huis en kom ik toch heel vaak weer aan het water terecht. Ik ga graag terug naar dezelfde plekken, juist daar kun je zoveel van leren. En aangezien ik nog lang niet uitgeleerd ben valt er voor mij ook op plekken waar ik al vaker geweest ben nog genoeg te genieten Ook was ik voorheen nooit een ochtendmens, dus veel van de mooie plekken die ik binnen handbereik heb, had ik nog nooit in de ochtendgloren gezien.’ 

De vakantieplannen vielen wel in het water, maar ook daarvoor is een geweldige oplossing gevonden. ‘Op vakantie fotografeer ik minder, al is dat niet makkelijk hoor,’ lacht Karin. ‘We gaan dit jaar niet naar het buitenland, ook wanneer straks alle grenzen weer open zijn. We hebben besloten om in Nederland te blijven. Het is heel gek, we vliegen de hele wereld over en niks is te ver, maar de Waddeneilanden ken ik bijvoorbeeld niet eens. We gaan dit jaar deze eilanden op de fiets langs. Lekker eiland hoppen dus. We hebben dit jaren terug in Griekenland gedaan, maar ik gok dat het hier veel mooier is, zeker wanneer het weer meewerkt. Ik vind het eigenlijk altijd mooi weer, behalve wanneer het regent en ik op de fiets zit!’

‘Nieuw Haamstede kom ik erg graag. Zoals gezegd ben ik gek op water en heeft het strand mijn voorkeur en zie ik het liefst iets in het water staan. Paaltjes hebben ze in Nieuw Haamstede in overvloed. Je moet wel het getij in de gaten houden. Deze rij palen staat net niet helemaal droog. Bij afgaand water blijft er altijd een soort poeltje staan. Ik had met deze lucht echt gedacht dat kleuren zouden exploderen en zag de kleuren in gedachten al helemaal in het poeltje weerspiegeld worden. Je kunt echter nog zo goed alle weer apps in de gaten houden, het weer valt niet echt te voorspellen. De kleuren bleven uit, op een heel klein beetje warmte op links en wat roze op rechts. Toch vond ik het mooi, er zit wat kleur in. Als de lucht had geknald zoals ik me had voorgesteld, had je misschien het groenige water rondom de palen niet meer gezien. Ik heb hier gekozen voor mijn 16-35mm-objectief. Ik wilde de structuren op de voorgrond scherp hebben en ook de palenrij tot in de zee zichtbaar hebben. De ISO stelde ik af op 50, diafragma op f/16 om uit te komen op een sluitertijd van 6 seconden. Dat was net genoeg om het poeltje rustig te krijgen. Als filter heb ik hier uitsluitend een hard gradueel filter 0.6 gebruikt.’

Liefde voor water

‘Ik sta het liefst aan het water. We wonen vlakbij de kust en hebben veel mooie stranden binnen handbereik. Ik kom er graag met afgaand water, dan vind je namelijk de mooiste structuren op het strand. Maar alles met water is goed, zeker daar waar een steiger of een golfbreker ligt. Ik hou natuurlijk altijd in de gaten of het object gunstig ligt voor de zonsopkomst of zonsondergang.’

De passie voor natuur landschappen gaat erg diep voor Karin. ‘Doordat ik elke vorm van fotografie heb geprobeerd, weet ik dat dit het echt voor me is. Het geeft me zoveel rust. De camera doet het werk en dan heb ik voldoende tijd om volop te genieten van hetgeen wat ik voor mijn neus heb.’ De liefde voor natuur gaat voor Karin verder dan het maken van een mooi plaatje want, ‘hoe graag ik ook met een mooie foto thuiskom, als het een keertje niet lukt vind ik dat zeker geen probleem. Dan ga ik gewoon nog een keertje terug om het opnieuw te proberen.’

‘Dit plekje in Hellevoetssluis is alleen midden in de winter geschikt om te fotograferen, omdat de stokken anders zowel bij zonsopkomst als bij zonsondergang niet goed staan. Daarbij zitten er ook niet het hele jaar door netten aan de stokken. Als ik dus ’s avonds op pad kan, houd ik de hele dag het weer in de gaten. Bij deze foto zag ik overdag dat de bewolking veelbelovend was. Ik ben overdag voor de zekerheid even langs de locatie gefietst om zeker te weten dat de stokken er stonden en dat er netten aan hingen en geen andere rare dingen aan de hand waren. Overdag was er een vissersbootje in de weer, dus ik heb voor de zekerheid zelfs gevraagd of zij rond zonsondergang weg waren. Ik heb de foto uiteindelijk gemaakt terwijl ik kniehoog in het water stond te glibberen op een paar rotsen. Het was windstil, maar toch heb ik ervoor gekozen om een lange belichting te maken om alle kleuren lekker uit te smeren. Ik fotografeerde op ISO 50, diafragma f/11 en een sluitertijd van 50 seconden met brandpunt 47mm.’

Nabewerking

‘Mijn foto’s zijn natuurlijk niet natuurgetrouw. Dat komt met name door het gebruik van filters. ‘Het wat er is natuurlijk zelden zo glad als het is op mijn foto’s en de wolken vervagen en de kleuren worden sterker. Ik hou heel erg van kleur, dus ik vind dat mooi. Soms maak ik een uitstapje naar zwart wit, maar ik kom er toch weer achter dat ik dan de kleurenversie weer iets mooier vind.’ 

Karin geeft aan dat ze een aardige leercurve achter de rug heeft en dat is natuurlijk begrijpelijk. 'De foto’s uit de tijd dat ik Lightroom nog niet voldoende beheerste, spreken me nu minder aan. Bepaalde schuifjes gebruikte ik veel te enthousiast. Inmiddels heb ik leren zien welk effect een bepaalde correctie heeft. Wanneer je je schaduwen eruit haalt en de helderheid omhoog gooit geeft dat bijvoorbeeld ghosting. Dat viel me destijds niet op. Nu probeer ik dat soort effecten juist te vermijden en maak ik ook vaker de overstap naar Photoshop voor de nabewerking.’

‘Lightroom gebruik ik nu vooral om mijn foto’s netjes te ordenen. Ik kan altijd alles terugvinden. Vervolgens kijk ik wat er mogelijk is met een foto. Soms is een paar simpele aanpassingen in Lightroom genoeg, maar steeds vaker stap ik over naar Photoshop. Ik vind dat het werken met lagen en maskers de foto vaak ten goede komt. Vlekjes wegwerken en ongewenste objecten - een prullenbak op het strand bijvoorbeeld -  gaat zoveel makkelijker in Photoshop. In Adobe Photoshop heb ik ook nog de TK Actions. Dit is een heel handige plug-in die bepaalde Photoshop handelingen in één muisklik heeft gestopt.’

‘Deze foto is gemaakt aan het Grevelingenmeer bij vakantiepark Punt West. Sinds de opening van het park zit er een geweldig restaurant. Ik kwam daar graag. De steiger is ook hier in de zomer niet geschikt om te fotograferen. Er liggen dan allerlei bootjes aan, en zeker bij een mooie zomeravond wordt de steigers door veel zwemmers gebruikt. In de winter zijn de tijden voor zonsopkomst geschikter dan in de zomer. Dus ook deze steiger ging op mijn lijstje om ’s winters te fotograferen. Op een maandagmorgen was ik vroeg op en zag al dat het mooi werd. Vijfentwintig minuten rijden is ineens heel ver. Je ziet dat de lucht steeds mooier wordt en denkt alleen maar;  als ik maar op tijd ben! Vanaf het moment dat ik mijn auto parkeerde ben ik gaan rennen, achteraf was dit niet nodig want ik heb niet eerder zo’n mooie ochtend meegemaakt. Het duurde en duurde maar. Ik heb eerst een foto gemaakt van de stijger met een reverse grad-filter en een little stopper. Zo kwam ik uit op een ISO van 50, diafragma f/11 en sluitertijd van 120 seconden. Echter voor de lucht heb ik een belichting van 1,3 seconden gemaakt. Ik vond de uitgesmeerde kleuren namelijk minder mooi. Later heb ik de beide beelden in Photoshop samengevoegd.’ 

In de fototas van Karin de Bruin

  • Canon 5d Mark IV
  • Sirui statief, een die geschikt is voor veelvuldig gebruik in zout water, de W-2204, een Sunwayfoto Base Leveler (voor het maken van panorama’s) en een RSS-balhoofd. Bij elkaar een enorm gewicht maar wel enorm degelijk en stevig.
  • Mijn favoriete objectieven zijn de 16-35mm f/4 en de 24-70mm f/2.8, deze zitten standaard in mijn tas. Daarnaast gebruik ik een 12mm f/2.8, een 70-200mm f/2.8, een 70-300mm f/4-5.6 (scheelt flink wat gewicht in vergelijking met de 70-200), een 50mm f/1.4 en een macro 100mm f/2.8
  • Mijn laarzen zijn onmisbaar, ze zijn stevig, zitten lekker, zijn warm en absoluut waterdicht. Muck Boot Arctic Sport II 
  • Goed gevulde filtertas met gradueel filters, reverse grad, stoppers, nachtfilters en uiteraard een polarisatiefilter
  • Verschillende accessoires zoals een afstandsbediening, lampje, batterij oplader (voor mijn telefoon) zitten ook standaard in mijn tas.

‘Deze foto heb ik gemaakt met een 12mm-objectief. Ik had bedacht dat ik zoveel mogelijk van de lijnen wilde laten zien. Ik ben uiteraard als eerste op zoek gegaan naar een goede locatie die toegankelijk is in de nacht en op het Noorden ligt. Ook keek ik naar de voorgrond, of er iets was waarmee ik het beeld wat interessanter kon maken. Eenmaal op de dag zelf was ik ruim op tijd, een uur voordat ik wilde beginnen met mijn foto’s was ik op de locatie. Je loopt toch nog een beetje heen en weer en zoekt naar die ene goede compositie. Uiteindelijk gebruikte ik een night filter en stelde ik de camera in op een ISO van 1600, een diafragma van f/2.8 en sluitertijd van 30 seconden. En dat dan 144 keer achter elkaar! Alle losse beelden zijn niet zo interessant, maar het wordt pas leuk als je alle beelden in Photoshop samenvoegt. Het was mijn eerste startrail en het kan ongetwijfeld beter, maar ik heb er enorm van genoten. Op de avond van deze foto was het koud en stond er flink wat wind. Een uur zitten is afzien, toch vloog de tijd. Het was zo mooi om aan de waterkant te zitten en te staren naar de sterren.’

‘Een ven vroeg in de ochtend, het was iets mistig en de hoge bewolking kleurde prachtig pastel. Het was windstil en de kleuren werden ook nog eens weerspiegeld in het water. Ik was hier voor het eerst, ik merk dat ik terug wil, ook al ben ik heel blij met deze foto. Je kunt vooraf een locatie scouten maar pas op het moment zelf zie ik toch andere dingen. Uitproberen kost tijd en vaak is het moment dan zo weer voorbij. De omstandigheden in de ochtend duren iets minder kort, daar waar bijvoorbeeld de kleuren met zonsondergang vaak lang kunnen blijven “hangen”. Deze foto maakte ik helemaal zonder filters en met mijn 24-70mm-objectief op 31mm en ISO 50, diafragma f/11 en sluitertijd van 1/5 seconden.'

Dit arikel komt uit DIGIFOTO 4.2020. De tekst is geschreven door Christel de Wolff en de fotografie van Karin de Bruin.

afbeelding van Redactie

Redactie DIGIFOTO Pro | Redactie

Bekijk alle artikelen van Redactie

afbeelding van lianedeprost_136213

prachtige en interessante reportage