Deze foto is gemaakt op 22 juli, een dag na de aardbeving in Kos.
Het eiland was in rep en roer. Er hing een koele en tegelijkertijd humane sfeer in de stad.
De hele stad lag aan stukken, mensen waren aan het huilen maar toch was er hoop.
Op een manier was het mooi om mensen elkaar te zien helpen, ongeacht of ze met elkaar een band hebben. Iedereen's deur stond open voor iedereen.
Wie water had, deelde het met de rest, wie eten had, deelde het met de rest. Wie een veldbed had, gaf het aan een ander zodat die toch wat kon slapen.
Het is vreemd hoe het leven z'n weg vind in zo'n duistere omstandigheden.