eyeLoco exposeert nieuw talent

Redactie DIGIFO... 2000
Jaarlijks kiest eyeLoco vier fotografen die één of meerdere workshops volgden en die intensief met fotografie bezig zijn. Zo krijgen zij een platform om hun beelden aan het publiek te tonen. eyeLoco stelt de fotografen aan je voor.

De groepstentoonstelling met fotografisch werk van Jérôme Franck, Peter-Paul, Philippe Wartel en Robin Gregory isvan 29 augustus t/m 7 september 2014 te zien bij eyeLoco, De Brouwerstraat 5, Berchem.

Wie zijn de vier fotografen? eyeLogo ging met ze in gesprek:

Jérôme Frank

Jerome Frank
Foto © Jérôme Frank

Wanneer en hoe begon jouw liefde voor fotografie?
Ik denk dat alles moet begonnen zijn op de dag waarop ik besefte dat er een band was tussen dat klein zwart doosje dat men voor het gezicht plaatst met een gewrongen gelaatsuitdrukking en de beelden die men kan gadeslaan in een familie album. Ook ik wou magie tot stand brengen. Ik kreeg mijn eerste toestel, na maanden te hebben aangedrongen, toen ik 12 jaar was. Iets in de aard van een Kodak Star 110. De dag zelf speelde ik hem kwijt.

Waar vind jij je meeste inspiratie?
Nu in het moment. Onafgezien van de fotografie, scan ik voortdurend mijn omgeving bewust en onbewust. Op zoek naar bijna volmaakte grafische composities, vreemde nummerplaten, onwaarschijnlijke levens scenetjes, sappige anagrammen of elk ander verhaaltje dat daarlangs voorbij komt. Met een toestel bij de hand, probeer ik ze simpelweg in de doos te steken met als doel er iedereen van te laten genieten die het maar wil. De lijst van personen/artiesten/dingen die me inspireren van dichtbij of van ver is enorm. Om n de discipline te blijven, zou ik de volgende opnoemen, Robert Franck, Garry Winogrand, Diane Arbus, Martin Parr, Martine Franck, Nan Golding, en zelfs Cindy Shermann in haar begin periode.

Wie ben je wanneer je de camera neerlegt?
Met of zonder fototoestel, ik ben een tevreden jonge papa van 40 die houdt van reizen, ontmoetingen en lekker eten. Meet een opleiding in typografie, wordt ik aangetrokken door grafisce creatie in welke discipkine ook, voor zover ze bij mij emotie los maakt.

Welk materiaal zit er altijd in jouw fototas?
Mijn Canon 5D, een 50mm en een 20mm. En een Snickers.


Peter-Paul

Peter-Paul
Foto © Peter Paul

Wanneer en hoe begon jouw liefde voor fotografie?
Als kind had ik al een fascinatie voor de toestellen en de magie van het proces. Bij het verzamelen van gebruikte Sylvania blue bulbs heb ik toen trouwens m'n vingers eens goed verbrand. Sorry, is er nog iemand die weet waar ik het over heb? ;-) Fotograferen en ontwikkelen leerde ik pas in ons jeugdhuis. Een van de vrienden studeerde fotografie en bracht ons de basis bij. We hadden daar zelfs een donkere kamer. De overstap naar de eerste digitale toestellen heeft mijn enthousiasme wat getemperd. Hopeloze dingen waren dat, met teleurstellend resultaat. Nu speel ik zowel met dslr's als met 2e hands film camera's. De ontwikkelde negatieven scan ik nu wel in. In de loop der jaren heb ik mezelf wat bijgeschoold, telkens met gerichte workshops zoals bij eyeloco.

Waar vind jij je meeste inspiratie?
Het gros van mijn foto's zijn portetten. Hierbij is mijn inspiratie absoluut de geportetteerde zelf. Ik neem graag de tijd om de mens voor m'n lens op een eenvoudige manier zo mooi mogelijk vast te leggen. Als dat lukt kan ik super enthousiast zijn. Bij landschappen gaat dat niet anders. Al durf ik hier ook het lelijke van onze omgeving te onderstrepen. Vroeger kon ik uren foto's van andere fotografen ontleden. Nu ligt de focus minder op techniek. Less is more.

Wie ben je wanneer je de camera neerlegt?
Een rustige levensgenieter met vrouw, twee dochters en een drukke job. Fotografie is hobby. Dat maakt het soms best frustrerend. Er zijn zoveel mensen waarmee ik wil samenwerken, maar de tijd is beperkt. Al merk ik dat je als 'fotograaf' zonder camera je knop niet zomaar afzet. Ook tijdens een vergadering kan het invallend licht me even laten wegdromen, of betrap ik me erop dat ik imaginaire foto's maak van situaties in de stad, van voorbijgangers of passagiers in de metro.

Welk materiaal zit er altijd in jouw fototas?
M'n vaste waarde is de Canon 5D mark II. Hierop zet ik meestal een 50mm, een 24-70mm of een 70-200 mm. Het voordeel van jaren bij één merk te blijven is dat je de collectie lenzen langzaam kan aanvullen. Zo kocht ik laatst ook een T/S lens. Als we er een weekendje op uittrekken, een city trip ofzo, dan laat ik dat allemaal thuis en neem ik tegenwoordig enkel de Canon AE-1 mee. 2 uur na het landen hangen de negatieven al te drogen.


Philippe Wartel

Philippe Wartel
Foto © Philippe Wartel

Wanneer en hoe begon jouw liefde voor fotografie?
Mijn liefde voor fotografie was al op jonge leeftijd aanwezig. Of toch althans de nieuwsgierigheid naar fotografie. Tijdens mijn eerste reis op eigen benen ben ik intensief foto's beginnen nemen, impressies van een nieuwe wereld die ik enkel uit films kende. De zin om te fotograferen en de liefde voor fotografie zijn sindsdien steeds aanwezig gebleven. Vier jaar geleden werd ik aangespoord deze interesse terug actief uit te oefenen.

Waar vind jij je meeste inspiratie?
In dagdagelijkse situaties waar we anders gewoon aan voorbij wandelen zonder ze echt op te merken. Elke plek, waar dan ook, leent zich tot het nemen van inspirerende beelden. Ik wandel rond of wacht op een bepaalde plek tot er iets interessants gebeurt. Fotografie heeft me geleerd om de wereld rondom mij anders te bekijken. Ik verwerk het liefst mensen in mijn beelden zodat er een bepaalde dynamiek ontstaat met de omgeving.

Wie ben je wanneer je je camera neerlegt?
Een levensgenieter. Iemand nieuwsgierig die graag onbekend terrein verkent en binnenkijkt in andere leefwerelden. Door uren alleen op stap te zijn met mijn fototoestel heb ik ook de innerlijke rust leren waarderen, het 'durven stilstaan' terwijl de wereld rondom mij op tgv-wijze blijft voortrazen.

Welk materiaal zit er altijd in jouw fototas?
Een volle reservebatterij (niets frustrerender dan een camera met een lege batterij), een Canon 5D, 24-70 lens en 50 mm prime lens, nog altijd mijn lievelingslens, en een lege geheugenkaart.


Robin Gregory

Robin Gregory
Foto © Robin Gregory

Wanneer en hoe begon jou liefde voor fotografie?
Fotografie is voor mij een zeer prille uitlaatklep. In een vorig professioneel leven heb ik heel frequent gereisd. Op die reizen in uiteenlopende regio's van de wereld, heb ik continu nieuwe indrukken opgedaan en verrassende dingen gezien. De behoefte om al die emoties en ervaringen vast te leggen op beeld en te delen is gaandeweg gegroeid. Het professioneel reizen heb ik ondertussen achterwege gelaten, maar beelden uit je eigen straat kunnen even hard pakken dan bv een foto uit een broeierig steegje in Lagos.

Waar vind jij je meeste inspiratie?
Ik vind het boeiend om te trachten de stilte een gezicht te geven. De inertie van het leven in een beeld proberen weer te geven. Via het visuele medium van fotografie kan die stilte dan oorverdovend worden en krijgt het inerte een onverwachte dynamiek die een eigen leven gaat leiden. De stilte wordt bijna tastbaar en het verhaal erachter eindeloos. Anderzijds vind ik het ook leuk om grafische aspecten een hoofdrol te laten spelen in composities.

Wie ben je wanneer je de camera neerlegt?
Ik ben een sportieve levensgenieter en een harde werker. Samen met mijn vrouw Sabine, ben ik oa actief in het ontwikkelen van vastgoedprojecten. We kunnen hier beiden veel creativiteit in kwijt en we hebben (gelukkig) vaak dezelfde smaak, wat super leuk werkt. Met onze drie schitterende kinderen - June, Jack en Jae - halen we alles uit het leven wat erin zit. Wij houden hen jong en fit, en zij proberen ons bij te houden.

Welk materiaal zit er altijd in je fototas?
Een flesje water, een paar appels en een candybar. Niet dat ik alles per sé hoef op te eten, maar als ik in mijn camera kruip (Canon 7D), verlies ik al gauw elk tijdsbesef en verwaarloos ik de primaire levensbehoeften. De fotografie slorpt me volledig op. Een simpele kwestie van zelfbehoud dus.

Over eyeLoco
eyeLoco werd opgericht in mei 2012. Een fotografie kunstcentrum in Antwerpen met als doelstelling fotografie voor iedereen toegankelijk te maken en fotografie in Antwerpen op de kaart te zetten. Ze streven hiernaar door de organisatie van workshops, een fotostudio, een boekhandel, een galerie en een lounge waar men gezellig kan genieten van een drankje. eyeLoco werkte oa in het verleden reeds samen met het FoMu en stelde zowel internationale en nationale kunstfotografen tentoon (Bruno Bisang, The Three Boys From Pasadena, Andreas H. Bitesnich, Sofie Coreynen, Wilco Dragt).

Website: www.eyeLoco.eu

Openingstijden

  • Do & vrij 18u - 21u
  • Za & zo 14u - 18u
afbeelding van Redactie DIGIFOTO Pro

Redactie DIGIFOTO Pro | Redactie

Bekijk alle artikelen van Redactie