Studentblog: Vincent Buller (2)

Redactie 757
Een van de leuke dingen aan een opleidingsinstituut als de Fotoacademie is dat ze idealiter ook een broedplaats wordt van gelijkgestemden die elkaar beïnvloeden en inspireren.

Het werd helaas wat laat gecommuniceerd dat een deel van de masterclass bestond uit een portfoliobespreking - dat vond ik voor een eerstejaars als ik, wiens werk al vaak genoeg was becommentarieerd, niet zo nodig. Ik had zelf nog weinig specifiek geënsceneerd werk om te laten zien en wilde me juist nog verbreden! Gelukkig waren er ook tijdens de bespreking voldoende momenten om inzicht te krijgen in het denken van de fotograaf Boonstra. Hij is als oud-museumdirecteur breed geschoold in de kunsten en hij vindt het etiket “fotograaf” ook niet belangrijk. Zijn werk toont veel expliciete symboliek, vaak in gekopieerde vorm als afbeeldingen van ikonen en andere met betekenis beladen beelden (atoomexplosies, straaljagers). Voorheen nog in drie dimensies geplaatst en opnieuw gefotografeerd, maar in zijn laatste werk digitaal in elkaar ge-photoshopped.

Niets is leuker dan een kunstenaar met een uitgesproken mening, en naast heel praktische one-liners zoals “rood houdt het beeld bij elkaar” en “houd leven en kunst gescheiden” (leef saai, en stop alle emotie in je kunst!) kwam het gesprek ook op een fundamentelere discussie over de rol van het museum. Volgens Boonstra, en ik ben geneigd het met hem eens te zijn, moet een museum het beste van het beste tonen - op zijn minst een selectief filter zijn. Dat staat vernieuwing niet in de weg, maar de trend in de fotografie om juist het (snapshot) amateurbeeld te verheerlijken is niet aan hem besteed - en dat is zacht uitgedrukt. Het heeft mij in elk geval doen beseffen dat de kunstenaar-fotograaf zowel schepper is als (zelf)criticus, terwijl bij tentoongestelde amateurfotografie de rollen maker en criticus-selecteur zijn gescheiden.

Hoewel de masterclass een wat ander karakter had dan verwacht ben ik blij dat ik de tijd erin heb gestoken. Het blijft ook in drukke periodes belangrijk om beelden te zien, en direct contact met collega-fotografen geeft toch een heel andere indruk dan een tentoonstelling. Schrijf me maar vast in voor de volgende!

Het bezoek van Rommert vond plaats ten tijde van zijn solotentoonstelling in de Fotoacademie Rotterdam. Dit soort exposities vindt vaker plaats en is ook voor niet-studenten toegankelijk.



(1) Een interessant boek over deze opleiding en de daaraan verbonden fotografen Minor White, Ansel Adams, Edward Weston en anderen is “The Moment of Seeing - Minor White at the California School of Fine Arts”, Stephanie Comer & Deborah Klochko, ISBN-10:0-8118-5468-X

afbeelding van Redactie
Door: DIGIFOTO Pro

DIGIFOTO Pro | Redactie

Bekijk alle artikelen van DIGIFOTO