Fotografie zat er al vroeg in bij Iris. "De interesse voor fotografie was er van jongs af aan al. Na een hoop wegwerpcameraatjes heb ik op mijn vijftiende mijn eerste spiegelreflex gekocht, toen nog met film. Tijdens de Olympische Spelen van Atlanta in 1996 raakte ik gefascineerd door de turnsport. Kort daarop ben ik toen in mijn regio op zoek gegaan naar turnevenementen en daar begonnen met het fotograferen vanaf de tribune. Al snel wilde ik echter meer en probeerde ik met een perskaart, die ik via mijn opleiding aan de School voor Journalistiek had gekregen, binnen te komen. Toen dat steeds vaker lukte, heb ik ook mijn eigen website opgezet en tegenwoordig reis ik vaak naar WK’s en EK’s om te fotograferen."

Het mooiste evenement wat ik heb gefotografeerd was de WK in Gent in 2001. Het Nederlandse damesteam plaatste zich daar in de kwalificaties als derde achter turnnatie Rusland: een enorme doorbraak.

De omstandigheden in sportzalen zijn lang niet altijd ideaal voor fotografie. Iris: "Helaas is het licht in veel zalen ontzettend slecht. Flitsen mag niet, dus het is altijd enorm worstelen met hoge ISO waarden om toch nog een zo hoog mogelijke sluitertijd te krijgen. Bovendien is het tijdens grote WK finales rennen en vliegen om op tijd bij elk toestel te zijn. Ik heb vooraf altijd een hele planning in mijn hoofd met welke turnster op welk toestel komt. Een tactische plek veroveren is soms best moeilijk."

Maar is turnfotografie dan het enige wat haar bezighoudt? "Naast turnen fotografeer ik ook graag landschappen en architectuur. Op dit moment volg ik een opleiding aan de Fotovakschool in Rotterdam. Hier leer ik hele andere takken van fotografie beoefenen: studiofotografie is een hele nieuwe wereld voor mij. Op dit moment ben ik grafisch vormgever, maar ik wil straks graag als fotograaf aan de slag en dan zal ik toch meer moeten kunnen dan alleen turnfotografie."

Ondanks dat ze al behoorlijk wat turnwedstrijden heeft vastgelegd, heeft ze nog één vurige wens. "Mijn droom is om ooit nog eens op een Olympische Spelen te mogen fotograferen, maar om daar binnen te komen moet je toch echt wel voor een groot persbureau werken."