Esthetiek? Dacht het niet

Raymond 784
Het lijken fotografische doodzondes: centrale compositie, uitgebeten stukken, dubbele inkleuring, 'ranzige' hdr-bewerkingen, onderbelichte partijen, lens flare. Maar wie bepaalt eigenlijk wat mooi is en wat niet?

Natuurlijk doe ook ik mee met het Grote Beoordelen. Niet alleen van die Missen op tv, maar ook van andersmans foto's. Dagelijks moeten we hier kiezen welke foto's 'goed genoeg' voor in het magazine zijn en vooral, welke niet. Maar waar houden we ons daarbij eigenlijk aan vast? Aan wat we zelf mooi vinden? Aan wat bij ons de meeste vragen oproept? Of juist niet? Of  baseren we ons op wat 'doorgaans mooi gevonden wordt', of wat je 'als gevorderde tot vergevorderde fotograaf doorgaans mooi zou moeten vinden'? Nogmaals, wie bepaalt wat mooi is en wat niet?

Natuurlijk doe ook ik mee met het Grote Beoordelen.

Iedereen die foto's maakt, van beginner tot zeer vergevorderd, maakt foto's met een bepaald doel voor ogen. Zelfs Jan met de Pet die vakantiefoto's schiet omdat het moet van zijn vrouw drukt met een reden op het ontspanknopje van zijn compactcamera.

Misschien is die reden wel de maatstaf, het Grote Goed. Misschien is dat wel waar het om zou moeten draaien. Vindt Jan met de Pet zijn overbelichte  vakantiefoto met uitgebeten lucht  en dochter van drie midden op de plaat mooi en roept die foto bij hem weemoedige gevoelens op van een geslaagde vakantie, is die foto dan niet honderd procent geslaagd?  Die foto heeft dan het volste bestaansrecht, al was het maar alleen in zijn eigen vakantiealbum. Al is er maar één persoon op heel de wereld die een foto mooi vindt, dan ís die foto mooi. Ongeacht wat een forummoderator, 'gevorderd fotograaf', de buurman of de hoofdredacteur van een fototijdschrift van de foto vindt. Dat het niet voldoet aan allerlei 'esthetische' regeltjes, who cares?

Al is er maar één iemand op heel de wereld die een foto mooi vindt, dan ís die foto mooi.

Maar dan komen we bij een probleem. Hoe komen we achter de motivatie van de fotograaf? We kunnen niet kijken in het hoofd van de maker, dus of het 'doel' van de maker bereikt is, kunnen we niet of nauwelijks bepalen. We kunnen slechts raden. Maar mag je een foto beoordelen op giswerk? Eigenlijk niet. Dus is het beoordelen op die grond altijd op valse voorwendselen. En zelfs wanneer de fotograaf zijn reden of motivatie bij zijn foto vermeldt, dan nog is het eigenlijk niet aan ons of wij dat doel ook bereikt vinden.

Daar zit je dan, als jurylid. Ik ga nog maar eens wat inzendingen van de fotowedstrijd beoordelen.

afbeelding van Raymond

Raymond Luijbregts | Manager contentmarketing

Raymond Luijbregts(32) was hoofdredacteur van Clipboard Publishing van 2005 tot 2014. Hij studeerde journalistiek aan de Fontys Hogeschool in Tilburg en begon op zijn 23e bij dit magazine. Na vele reviews van laptops, smartphones en verhalen over marktontwikkelingen, het web en (open source) software nam hij in 2008 het hoofdredactionele stokje over van Peter Kulche. Hij is tevens de mede-grondlegger en ex-hoofdredacteur van DIGIFOTO Pro.

Zijn interesses liggen bij het internet, social media, blogging, content marketing, SEO en technologie in het algemeen.

Twitter: @rluijbregts
Google+: plus.google.com/+RaymondLuijbregts
Web: 

Bekijk alle artikelen van Raymond