Discussie! Wat is jouw mening over drie punten?

Drie fotografische discussiepunten

Bart Remmers 1 984
Een trio van feiten uit de geschiedenis van de fotografie die je niet wist of wellicht vergeten was en prima discussiepunten vormen.

We sommen ze voor je op, mocht het weer eens regenen dit weekend. Denk er eens over na en vorm er je mening over. Hoe sta je tegenover onderstaande punten?

De vrouwelijke fotograaf onderschat?

Wist je dat een aanzienlijk deel van de meest legendarische fotografen vrouw was? Om het nog straffer te stellen: een fatsoenlijke geschiedenis van de fotografie kan niet juist worden verteld zonder enkele van de iconische vrouwen achter de camera. We gaan niet eens namen noemem: google maar eens 'vrouwelijke fotograaf' en 'geschiedenis' en je komt terecht bij de prachtige, historisch meest belangrijke foto's ooit geschoten door een vrouw. is hun rol onderschat of valt het best mee?

Kunst of commercie?

Een van de belangrijkste en meest interessante discussies tussen fotografen door de jaren heen: wanneer is fotografie kunst en wanneer is fotografie puur journalistiek, commercieel en/of functioneel. Of is alle fotografie kunst? Van een simpele snapshot met je smartphone, beeld voor margarinereclame tot het beste werk van Mapplethorpe en Newton. Waar ligt de grens? Wie bepaalt wat kunst is?

Er is zoveel meer...

De fotografiegeschiedenis kent tientallen namen die legendarisch zijn en bij bijna iedereen bekend zijn... Maar het is pas het topje van een enorme ijsberg. Duizenden of meer (amateur)fotografen hebben nimmer de credits gehad die ze eigenlijk verdienen. Puur omdat we steeds maar weer kijken naar het werk van de bekende namen. Kortom: historici, kenners en journalisten mogen best eens aandacht besteden aan fotografen die we (bijna) niet kennen. Weest eens wat origineler bij het samenstellen van exposities, fotoboeken en reportages. Toch?

Fotograaf
afbeelding van Bart Remmers 1
Door: Bart Remmers

Bart Remmers | Redacteur

Bekijk alle artikelen van Bart

afbeelding van aardig

Een goede foto is een goede foto.
Of hij door een man of vrouw gemaakt is doet er net zo min toe als of de fotograaf blank of gekleurd is, gelovig of ongelovig, hetero of homo, jong of oud, etc.

En we bepalen natuurlijk allemaal zelf “wat kunst is”, althans dat denken we, maar in de praktijk wordt dat voor een groot deel bepaald door een select groepje mensen (curatoren van musea, kunstcritici, galeriehouders, kunsthistorici, etc.). Zoals aangegeven laten zij ons maar een heel klein percentage van het totale aanbod zien. We worden “opgevoed” met de mening/smaak van het groepje invloedrijke connaisseurs en dat heeft invloed op wat we zelf als kunst ervaren.

Toch worden er ook wel onbekende fotografen wereldberoemd.
Bijvoorbeeld de Amerikaanse fotograaf Mike Disfarmer, een plattelandsfotograaf (commerciële portretten van en voor de lokale bevolking) die 20 jaar na zijn dood in de jaren zeventig van de vorige eeuw “ontdekt” werd door de kunst scene in New York en waarvoor je tegenwoordig een vermogen neer moet leggen. Waarom hij? Waarom geen van de andere duizenden plattelandsportretfotografen? Als niemand hem zou kennen en een we een foto van hem zouden zien, zouden we die dan direct als kunst ervaren?
Ik betwijfel het.