Column: Jachtinstinct

Raymond 842
Ontkennen heeft weinig zin: mannen zijn boven alles jagers. De oorzaak daarvan is eenvoudig aanwijsbaar. De mens is omnivoor; aan alleen bosbessen en

Raymond Luijbregts

Hoofdredacteur

Reageren op deze column? Mail me op raymond(at)digifotopro.nl

Met onze speren in de aanslag slopen we rond, af en toe rustig wachtend in een struik, tot het nietsvermoedend rund (of ree, net wat er op ons pad kwam) in zicht was. Om vervolgens met een welgemikte worp het beest aan zijn sterfelijkheid en zijn lagere rang in de voedselketen te herinneren.

Zo ging het tienduizenden jaren lang. Daar was niks mis mee. Sterker nog: het jagen was een inspannende en daarom gezonde en tevens nuttige bezigheid. En daarnaast: de wetten van de natuur schrijven nu eenmaal voor dat de ene zijn dood, de ander zijn brood, of in dit geval, vlees is.

Tegenwoordig is het helemaal anders. Ons vlees heeft geen pootjes meer; het zijn anonieme rode lappen in de schappen van de supermarkt. Passiviteit heerst. Aan het eten van een sappig biefstukje gaat niet langer een spannende missie vooraf. Tenzij je het wachten in de rij van kassa 3 als enerverend beschouwd.

Toch zijn we nog steeds jagers. We hebben aan instinct nauwelijks ingeboet. Dat zou ook te gek zijn; in de geschiedenis van de mens is de periode dat we niet meer op jacht hoeven voor ons voedsel relatief kort. Eigenlijk zijn fotografen niets meer en minder dan verkapte jagers. De speer is vervangen door een spiegelreflex met telelens, het gif op de pijlpunt door een grijsfilter en de val door een extra groothoekobjectief.  Onze prooi noemen we heel geciviliseerd het 'onderwerp'. Om trots onze prooi aan de rest van de stam te showen, hebben we websites als Flickr in het leven geroepen. We moeten ons instinct toch op de een of andere manier kwijt.

Het dichtst bij hun jachtinstinct staan de natuurfotografen, met name zij die graag fauna op de gevoelige plaat vastleggen. Vrijwel alle aspecten uit deze tak van fotografie zijn gelijk aan die van de jacht, alleen bestaat het finale schot niet uit het werpen van een speer, maar het omhoogklappen van een spiegel. Zou het toeval zijn dat vooral mannen deze fotografische discipline beoefenen? Vast niet.


De speer is vervangen door een spiegelreflex met telelens, het gif op de pijlpunt door een grijsfilter en de val door een extra groothoekobjectief.

Maar hoe zit het dan met fotograferende vrouwen? Hebben zij dan toch een beetje een jachtinstinct? Wellicht wel. Het plukken van bessen verzorgen van de kleintjes was misschien lang geleden hun eervolle taak, maar wellicht hoopten ze toch stiekem dat ze een keer met de mannen mee mochten. Dat was toen niet aan de orde, maar anno 2008 is dat anders. En terecht. Geëmancipeerd als ze zijn, schieten ze vrolijk met de mannen mee. Niet zozeer geïnteresseerd in de techniek en de knopjes, maar des te meer gezegend met een groot natuurlijk kunstzinnig inzicht, vangen ze de mooiste beelden.

Dat hadden ze tienduizend jaar geleden moeten weten...

afbeelding van Raymond

Raymond Luijbregts | Manager contentmarketing

Raymond Luijbregts(32) was hoofdredacteur van Clipboard Publishing van 2005 tot 2014. Hij studeerde journalistiek aan de Fontys Hogeschool in Tilburg en begon op zijn 23e bij dit magazine. Na vele reviews van laptops, smartphones en verhalen over marktontwikkelingen, het web en (open source) software nam hij in 2008 het hoofdredactionele stokje over van Peter Kulche. Hij is tevens de mede-grondlegger en ex-hoofdredacteur van DIGIFOTO Pro.

Zijn interesses liggen bij het internet, social media, blogging, content marketing, SEO en technologie in het algemeen.

Twitter: @rluijbregts
Google+: plus.google.com/+RaymondLuijbregts
Web: 

Bekijk alle artikelen van Raymond