BREDAPHOTO-blog: Kunst kijken is een kunst

Redactie 1395
BREDAPHOTO 2010 is al enkele weken in volle gang. Honderden foto’s van wereldberoemde fotografen tot aanstormend talent vangen de blikken van de duizenden bezoekers. Maar wat zien die eigenlijk?

De Coninck stelt dat kunst geen kwestie is van ‘plaatjes kijken’. Een foto moet je een wereld inleiden, die je niet per se hoeft te zien. “Kunst moet ruimte innemen om haar boodschap te kunnen overbrengen. Dat vind ik heel goed geslaagd bij Steven Huybrechts. Deze foto’s passen perfect in hun omgeving. Als er geen BREDAPHOTO is, is het Chassé Park een leeg, kaal plein: een horror vacui dat mensen lijken te mijden. Deze foto’s heeft bewust gezocht naar plaatsen die ‘volmaakt’ gemaakt zijn. Alle stenen, asfalt en stoeptegels zijn perfect geordend, alles perfect georganiseerd. Maar je ziet geen ingang, geen enkel menselijk spoor. Deze foto’s geven dus identiteit aan deze plaats. Dit is de ziel van TILT.”

Steven Huybrechts

Bij een andere foto wijst hij op het perfecte lijnenspel, perspectief en belichting. “Hij heeft gewacht tot het moment dat alles aangelicht wordt en alles even belangrijk is, zonder hiërarchie. Je weet dat het allemaal door mensen gemaakt is en voor hen bedoeld is, maar ze ontbreken. Zo zet hij de wereld op tilt.”


De kracht van De Keyzer

Frits de Coninck is enorm geboeid door de expositie van Carl de Keyzer, zowel buiten als in het Graphic Design Museum. Hij gaat heel dicht naast de mens zitten en denkt erg goed na over wat hij in beeld wil brengen en wat het volgende werk zal zijn. “Hij brengt bijvoorbeeld de tijd in beeld door het resultaat van getijdenwerking op een zeewering te tonen. Of twee volkomen lege tennisvelden onder een dreigende wolk. Er kan daar nooit meer getennist worden. De mens heeft er niets te zoeken.”

Carl de Keyzer

Olaf Otto Becker

We staan stil bij de indrukwekkende foto’s van Olaf Otto Becker. De Coninck beschrijft hoe enorm knap deze fotograaf ‘kou’ heeft verbeeld. “Het strakke wateroppervlak ademt ijskoud. Het is een volkomen abstracte wereld die tegelijk in vier soorten licht is gefotografeerd. Licht is immaterieel en onzichtbaar. Je neemt het waar als het zich hecht aan bijvoorbeeld een rotswand. Dan ontstaat reliëf, nuancering, schaduwwerking. De lucht heeft weer een andere soort licht. Ik vind dit een volmaakte samenvatting van kou en licht.”

Olaf Otto Becker

Abbas Kowsari

Tot slot lopen we langs de serie van Abbas Kowsari. Het betreft een ‘bedevaartsoord’ waar vooral vrouwen hun gesneuvelde geliefden elk jaar herdenken. Je ziet nog wat restanten van een oorlog waar wij nauwelijks iets van hebben meegekregen, die tussen Irak en Iran. “Hier zie je de troost in beeld gebracht door het gebed om het verdriet te verwerken. De mensen hebben geen gezicht en dat hoeft ook niet. Ze houden door hun aanwezigheid de doden in leven”, legt Frits de Coninck uit. “Het is een universeel thema dat ons allemaal treft.“

Abbas Kowsari

Frits spreekt tot slot onomwonden zijn grote bewondering en waardering uit voor het gigantische werk van de organisatoren. “Toch zie ik zelf liever een festival dat niet dwingend selecteert op een thema of format, maar op de pure artistieke kwaliteit van de beelden zelf. Gelukkig zitten dat soort foto’s er heel veel tussen.”

afbeelding van Redactie
Door: DIGIFOTO Pro

DIGIFOTO Pro | Redactie

Bekijk alle artikelen van DIGIFOTO