Boekrecensie: Thomas Manneke – Liège

Redactie 2028
Vrijwel iedere Nederlandse vakantieganger is wel eens door de troosteloze industriestad Luik in België gereden. Weinigen zullen daarna het gevoel hebben daar wel een interessante fotoserie van te kunnen maken. Thomas Manneke bewijst het tegendeel.

In Liège – Luik ligt immers in het Franstalige deel van België – is het leven grijs, grauw en onaangenaam. Dat is tenminste het gevoel dat je bekruipt als je de foto's van Thomas Manneke in zijn laatste boek Liège bekijkt. De doorleefdheid van de stad zelf, haar inwoners en de 'versleten' gebouwen komen nadrukkelijk naar voren. Thomas heeft geen moment moeite gedaan de stad mooier over te laten komen dan dat deze is.

Luik

Gelukkig maar, want als dat het geval was geweest had Thomas met Liège nooit zo'n krachtig boek neer kunnen zetten. De keuze voor ruw papier in tegenstelling tot een glanzende tegenhanger is een terechte geweest; in Luik glanst er namelijk ook niets. Het 64 pagina's en 54 foto's tellende boek begint en eindigt met een panorama van de stad, eerst bij dag, dan bij nacht. Daartussen laat Thomas het leven zien. Eerlijk dat hij is verbloemt hij niets, zet hij niemand op een voetstuk en krijgt de stad geen enkel respijt van hem. Thomas laat de ruwheid van het leven zien, in Luik.


Sfeerbeeld

Hij woonde van april tot juni vorig jaar in de Belgische industriestad, precies de periode waarin hij de betreffende foto's maakte. Eerder deed hij dit tijdens zijn verblijf in Vilnius en Odessa, respectievelijk in Litouwen en Oekraïne. De mineur en verslagenheid die heerst in dergelijke 'Oostblok-steden' heeft hij perfect weten te kopiëren naar België, maar die sfeer was daar natuurlijk al aanwezig. Thomas heeft deze enkel in een 'persoonlijk portret van de stad' naar boven weten te halen. Een portret gevuld met achterafstraatjes, stations en kroegen, licht absurde, markante typetjes en verlaten fabrieksterreinen.


Documentairefotograaf

Liège is 30 bij 30 centimeter groot en de foto's worden mooi, volledig weergegeven. Mede door het formaat krijgt het boek een beetje het gevoel van een grote Amerikaanse documentairefotograaf als Mitch Epstein te zijn; qua kwaliteit kan Thomas namelijk goed meekomen. Het theatrale in de foto's komt naar mate je doorbladert steeds beter naar voren. Door portretten met landschapsfoto's en straatfotografie af te wisselen beleef je Liège; al wil je na het zien van dit prachtige boek de stad zelf toch niet in.

Foto's © Thomas Manneke

afbeelding van Redactie
Door: DIGIFOTO Pro

DIGIFOTO Pro | Redactie

Bekijk alle artikelen van DIGIFOTO