Review: Sony Alpha 200

De Sony A100 had nog veel weg van zijn voorvader, de Konica Minolta Dynax 5D, maar de nieuwe Alpha’s krijgen steeds meer een eigen gezicht. Ten opzichte van zijn voorganger is de A200 kleiner en lichter, desondanks ligt de camera prettig in de hand. Ook voor de wat grotere hand biedt de handgreep goede houvast.

Sony A100 (links) en Sony A200 (rechts)

Bediening

Het tweede instelwiel bovenop de camera is verdwenen. In plaats daarvan heb je nu een Fn-knop aan de achterzijde tot je beschikking, waarmee je een snelmenu kan oproepen om veelgebruikte functies als witbalans, autofocus en lichtmeting in te stellen. In de praktijk werkt dit vlot en prettig. Bovenop de camera vind je een ISO knop. Kortom, ook zonder tweede draaiwiel heb je alles binnen handbereik.

Zwak punt van de A100 waren de ruisprestaties op hoge iso-waarden. De A200 brengt wel verbetering, maar haalt niet het niveau van de cmos-sensors van Canon. Schiet je in JPG, dan neemt de kleurruis boven de ISO 800 flink toe, ten koste van scherpte en detail. In RAW is de kleurruis beter te corrigeren en blijft er meer scherpte over, maar de hoogste iso-waarden blijf je het beste vermijden als dat mogelijk is.

Beeldverwerking

Ook de Dynamic Range Optimizer uit de α700 vindt zijn weg naar de instapmodellen. DRO zorgt voor meer detail in schaduwen en hoge lichten van jpg-bestanden, maar ook voor een langere verwerkingsduur. In de A200 zijn twee standen beschikbaar, ‘Standard DRO’ en ‘Advanced DRO’. De eerste probeert het beeld te optimaliseren aan de hand van een vaste bewerking op de hele foto, de geavanceerde methode analyseert de hele foto en maakt lokaal aanpassingen. Deze methode neemt wel meer tijd in beslag. Het effect is subtiel zichtbaar maar kan zeker uitkomst bieden in situaties met hoog contrast.

Kitlens

Sony voorziet haar nieuwe instap DSLR’s met dezelfde DT 18-70mm 1:3.5-5.6 kitlens als de voorgangers. Meer bereik ten opzichte van de concurrentie, maar in hoekscherpte is het geen uitblinker. Van vignettering heeft de Sony 18-70 echter weinig last.

Testfoto’s

Klik hier voor de foto’s in origineel 10,2-megapixel formaat

Het lcd-scherm is iets gegroeid, van 2.5 naar 2.7-inch. Het scherm is breder geworden waardoor het beter 'matcht' met de 3:2 beeldverhouding van de sensor. Er is een coating aangebracht om reflecties tegen te gaan. Daardoor is ook bij fel licht het beeld nog goed af te lezen. Wel zorgt de coating voor duidelijk zichtbare vingerafdrukken.

Voor het scherpstellen heb je keuze uit 9-focuspunten, met een extra gevoelig middelste focuspunt (cross-type). Sony heeft de focusmotor voorzien van meer kracht en claimt een snelheidswinst van 1,7x ten opzichte van de A100. Ook de ‘viewfinder blackout’, de tijd dat de zoeker op zwart staat (tijdens het klappen van de spiegel) is verlaagt ten opzichte van zijn voorganger. Daardoor is de A200 meer geschikt voor actiefotografie.

Optische Zoeker

De optische zoeker heeft voor een instapmodel een prettig formaat. Ook is er voorzien in een oogsensor, die in de gaten houdt waar je mee bezig bent. Zolang je door de zoeker kijkt blijft het lcd-scherm donker. Pas als je de camera van je oog verwijdert, wordt de laatst genomen foto op het scherm getoond. Een slimme functie van Sony. Andere camera’s laten domweg na elke genomen foto het scherm oplichten, onnodig of zelfs hinderlijk als je in een donkere ruimte fotografeert.

Helaas is de iso-waarde niet altijd zichtbaar in de zoeker. Alleen als je de iso-knop indrukt verschijnt deze in beeld. Wel zijn er onder en boven in de zoeker kleine streepjes aangebracht. Deze markeren de 16:9-breedbeelduitsnede, die je kunt selecteren als bestandsformaat.

Beeldstabilisatie

De nieuwe Alpha’s zijn uitgerust met Super Steadyshot beeldstabilisatie. Door de beeldsensor te bewegen worden trillingen gecompenseerd. Handig, want het werkt met al je lenzen. Nadeel is wel dat je het effect niet in de zoeker ziet. Vooral met lange telelenzen is dat een gemis, stabilisatie in de lens zorgt dan voor een rustig zoekerbeeld. Het systeem is effectief: in de praktijk halen we tot 3 stops winst. De resultaten zijn echter niet altijd even consistent. Omdat je het effect niet in de zoeker of tijdens Live View kunt zien, is het soms afwachten of het uiteindelijke resultaat goed genoeg is. Het SteadyShot-mechanisme doet ook dienst als anti-stofsysteem. Bij het aan- en uitzetten van de camera worden stofjes van de sensor geschud.

De nieuwe Alpha instapmodellen maken gebruik van dezelfde NP-FM500H info Li-ion accu als de semi-professionele Sony A700 en is goed voor 750 foto’s volgens de CIPA standaard. De batterijstatus wordt nauwkeurig weergegeven in procenten, uniek voor een instapcamera. Optioneel is een batterijgreep verkrijgbaar, de VG-B30AM, met plaats voor twee accu’s.

De A200 is erg aantrekkelijk geprijsd en de relatief grote optische zoeker maakt het een geschikte keuze voor wie het liefst op de ‘ouderwetse’ manier fotografeert. De 10-megapixel sensor biedt meer dan voldoende resolutie maar blijft qua beeldkwaliteit, met name op gebied van ruisprestaties, achter op de cmos-sensor van Canon 450D. Wel hangt er een flink hoger prijskaartje aan de Canon.

De A200 is een van de goedkoopste instapmodellen van het moment. Desondanks beschikt de camera over een ingebouwde beeldstabilisator, die op ál je objectieven werkt. De grote merken (Canon en Nikon) hebben deze functionaliteit niet en proberen dit op te vangen met een stabilisator in de meegeleverde kitlens. Ook op gebied van ergonomie heeft Sony een puntje voor. Heb je geen behoefte aan Live-View, dan is de A200 een prima instapmodel, de lagere prijs vertaalt zich niet in grote nadelen. Op moment van schrijven is de losse body te vinden voor zo’n 400-500 euro en de kit met 18-70mm objectief voor ca 450-550 euro.

Oordeel