Review: Tamron SP AF 10-24mm F/3.5-4.5 Di II

Tamrons eerste ultragroothoek, de 11-18mm, was niet erg populair. Wellicht door het korte zoombereik in vergelijking met de concurrentie. Daar brengt de 10-24mm verandering in. Alleen de recent geïntroduceerde Nikkor 10-24mm heeft een vergelijkbaar bereik, maar ook een flink hoger prijskaartje. De introductie van het nieuwe Tamronobjectief heeft even geduurd. Incidenteel waren er al exemplaren met Nikonvatting te koop eind 2008, nu moet dan ook de Canonvariant ruim beschikbaar zijn.

Geteste versie: Canon
Camera: Canon EOS 400D

De Tamron 10-24mm is relatief licht, maar solide gebouwd. De zoom- en focusring voelen prettig soepel aan. Het objectief schuift niet uit bij het scherpstellen en veranderd ook vrijwel niet van lengte bij het zoomen. Een snelle autofocusmotor ontbreekt. De complete focusslag van 24 cm tot oneindig neemt dan ook een ruime seconde in beslag. In de praktijk zul je nauwelijks last hebben van trage focus. Voor het gebied tussen 1 meter en oneindig, wat je in de praktijk het meest gebruikt, hoeft de focusring maar een zeer kleine slag te maken. Daardoor is de scherpstelling in een mum van tijd geklaard.

Voorbeeldfoto's

Onderstaande foto's zijn bedoeld om een beeld te geven van wat mogelijk is met de Tamron 10-24mm groothoekzoom in de praktijk. De foto's zijn bewerkt. Onbewerkte foto's in originele resolutie vind je verderop in het hoofdstuk testfoto's.

We bekeken de scherpte in de uiterste zoomstanden. Eerst zie je een overzichtsfoto, met  in het rood  de beelduitsneden waarvan je daaronder de 100 procent weergave kunt zien op de verschillende diafragmawaarden.

Optische prestaties 10mm

Resultaten

Op 10mm is bij maximale diafragmaopening van f/3.5 alleen de middenscherpte acceptabel. De beeldkwaliteit in de uiterste hoeken is matig. Zeker geen groot nadeel, gezien het knijpen van het diafragma naar f/4 dit al grotendeels verhelpt. De middenscherpte is dan goed tot zeer goed en de hoeken laten al flink betere resultaten zien. De scherpste foto's krijg je op f/5.6 en f/8. Enkel de uiterste hoeken missen wat scherpte. Daarboven neemt de scherpte weer af, te danken aan diffractie. Het beste blijf je dan ook fotograferen tussen f/5.6 en f/8.

Optische prestaties 24mm

Resultaten

De prestaties op 24mm lijken nog iets beter. Ook bij maximaal diafragma van f/4.5 is de hoekscherpte al goed. Door het diafragma te knijpen haal je nog iets betere resultaten, waarbij de scherpte op f/8 over het hele beeld op zijn hoogst is. Vanaf f/11 en hoger zie je hetzelfde gebeuren als op de 10mm stand. De scherpte neemt af door diffractie.

Tamron’s nieuwe ultragroothoekzoom is over het algemeen goed bestand tegen flare. Enkel in extreme situaties met de zon in een hoek van het beeld zul je dit te zien krijgen in het resultaat, maar dat hoeft niet per definitie storende beelden op te leveren. Tamron levert een flinke zonnekap mee. Deze is er breed, met de kap op de lens kan het daardoor lastig zijn het geheel in je cameratas op te bergen.

Bokeh

Met een 10-24mm objectief zul je niet vaak een onscherpe achtergrond krijgen. Meestal valt alles binnen het scherptegebied. Alleen bij zeer korte scherpstelafstanden zul je wat van de ‘bokeh’ (achtergrondonscherpte) te zien krijgen, zoals onderstaande voorbeeld op 10mm f/3.5. De Tamron 10-24mm zorgt ook in deze situaties voor prettige plaatjes, hooglichten worden netjes afgehandeld.

Boven: volledige foto. Onder: 100 procent beelduitsnede

Chromatische aberraties

Bij grote contrasten is op 10mm vrij veel chromatische aberratie zichtbaar in de hoeken van het beeld. De kleurvertekeningen zijn in de meeste gevallen eenvoudig te corrigeren tijdens de raw-conversie.

Boven: chromatische aberraties, rechtstreeks uit de camera. Onder: gecorrigeerd raw-bestand

Vervorming

De meeste vervorming krijg je in de uiterste groothoekstand. Ingezoomd op 24mm is dit zichtbaar minder. Tamron weet over het algemeen de vervorming goed onder controle te houden over het hele bereik. Een nette prestatie voor een ultragroothoek.

Boven: vervorming op 10mm, onder: vervorming op 24mm

In onderstaande slideshow vind je 18 testfoto's. De foto's zijn in origineel formaat te downloaden via de menuoptie. Op alle foto's berust copyright. Foto's mogen alleen gebruikt worden voor persoonlijke evaluatiedoeleinden.

De wat matige hoekscherpte bij volledig open diafragma staat de Tamron 10-24 niet echt in de weg. De diafragma’s die in de praktijk het bruikbaarst zijn met een ultragroothoek (f/5.6-f/8) leveren de beste prestaties. Tel daar de goede bouwkwaliteit, het relatief ruime zoombereik en het vriendelijke prijskaartje bij op, en het mag duidelijk zijn dat het objectief een volwaardig alternatief is voor de concurrentie. Momenteel is de Tamron 10-24mm verkrijgbaar voor Canon en Nikon camera's (op moment van schrijven ca. 400 euro). Varianten voor Sony en Pentax volgen later.

Oordeel